Gelukkig kan ik volgende week met een gerust hart naar de Canarische Eilanden.
Al vele jaren heb ik het verlangen om die vreselijke meteomarteling, die men 'winter' noemt te ontvluchten. Maar het kwam er maar niet van. Bovendien stel je eens voor dat het hier dan wel echt winter wordt. Dat wil ik dan ook niet missen. Maar dit donkere, kille en vochtige seizoen is compleet naar verdoemenis geholpen en tja, en daar doe ik nu ook aan mee... Dus in december ging eindelijk de kogel door de kerk: we gaan naar Gran Canaria!
Je kunt je voorstellen dat ik hem de laatste weken goed heb zitten knijpen. Het zal dan toch niet? De laatste goede schaatswinter van mijn leven en dan zit ik ver weg? Maar helaas voor jullie winterliefhebbers is er weinig die worst over. En als terug kom in februari nieuwe kansen...of de lente!
Ik herken het gevoel, ik ga daarom meestal pas eind februari of maart. Als de lente hier dan tegenvalt zijn de batterijen alvast toch weer opgeladen om nog enkele weken door te bijten. Als het hier dan nog wat zou winteren maakt het mij eigenlijk toch niet zoveel meer uit. Oktober en november probeer ik soms ook wel eens af te zakken naar het zuiden om nog eens goed op te laden. December kan ik nog prima verdragen en vind ik opzich ook nog een gezellige periode. Maar... De ellende begint voor mij meestal in de tweede helft van januari, dan heb ik het meestal wel gehad met de korte dagen en waterkou. Zeker als het wéér geen Grote Winter (of een winter met een fikse vorstperiode) is geworden.
Toevallig was ik vandaag ook weer aan het wegdromen van een canarisch eiland. La Palma staat nog op mijn lijstje...
