Er werd onlangs op dit forum gesteld dat deze SSW geen enkele invloed heeft gehad op het winterweer omdat het een reflectieve SSW zou zijn geweest. Naar mijn idee is er wat te vroeg met die gevolgtrekking gekomen, zonder eerst het troposferische en stratosferische vervolg af te wachten. Dat heeft hij destijds al verbaasd, en meer nu nog nu zo duidelijk naar voren is gekomen dat de doorwerking van deze SSW een traditioneel patroon volgt.
Van die doorwerking hoewel in de Atlantische regio met enige vertraging, is gelijk in het begin al sprake geweest. Daarover straks meer. Nu even de focus op de uitwerking van een werkelijke reflectieve SSW, daarvoor neem ik 2021 als voorbeeld. De stratosfeer was in januari al enige tijd geblokkeerd geweest, maar begin februari kwam daar nog een extra impuls bovenop. In plaats van dat de hogedrukanomalieën in de stratosfeer en troposfeer zich continueerden, braken ze plots af. De hogedrukblokkade die aanleiding was geweest voor de sneeuwstorm van 7 februari was binnen een week van de weerkaart verdwenen.
Dan speelde nog de kwestie van de duur van de uitwerking van de SSW, die niet tot eind januari door had kunnen gaan. Die uitwerking is uiterst variabel, zoals het het voorbeeld van 2021 laat zien, gesteld tegenover 2013. In het laatste geval begon de SSW begin januari, de stratoferische hogedruk bleef instand tot in maart, waarmee bijgedragen werd aan de abnormale verlenging van de winter die maand.
Nog een punt: de schoksgewijze voortplanting van het stratosferische signaal zou erop duiden dat de oorspronkelijke SSW niet meer van invloed was, maar dat andere heatfluxen het stokje hadden overgenomen. Dergelijke onderbrekingen zijn echter eerder regel dan uitzondering bij de stratosferische opwarming, zie het laatste plaatje. Zij kunnen gekoppeld worden aan kortdurende troposferische interferenties.
