En dit is dan nog een conservatief gemiddelde volgens mij aangenzien het ieder jaar wel naar voren schuift. Rahmstorf zegde dan ook tipping point in 10/20 years or so. De effecten in SO2 reductie zullen ook stilaan gaan doorwerken op de AMOC richting 2030. En welk spoor zal een eventuele Super El Nino niet achterlaten?
Kort samengevat: Rahmstorf waarschuwt dat we het kantelpunt mogelijk al in de komende decennia (inclusief binnen 10–20 jaar voor eerste kritieke veranderingen) kunnen naderen of passeren bij aanhoudend hoge uitstoot. Het is geen voorspelling van exacte instorting in 10/20 jaar, maar een oproep tot urgentie omdat de marge smaller wordt dan eerder gedacht.
De diepe convectie (deep convection) in de Labradorzee — het proces waarbij koud, zout oppervlaktewater in de winter sterk afkoelt en naar grote dieptes (vaak >1000–2000 m) zinkt — is een belangrijk onderdeel van de noordelijke tak van de AMOC. Dit draagt bij aan de vorming van Labrador Sea Water (LSW), dat helpt bij het aandrijven van de diepe stroming.Actuele situatie (tot 2025–2026)Observaties tonen aan dat de diepe convectie in de Labradorzee de afgelopen jaren significant is verzwakt of tijdelijk gestopt (cessation of deep convection).
- Na een periode van intensieve en diepe convectie (2012–2018, met de diepste en dichtste watermassa's sinds 1995), volgde een ontspanningsfase. In de winters van 2021 en vooral 2023–2025 is de diepe convectie (dieper dan ~1000 m) grotendeels of volledig stilgevallen.
- In 2023 speelde extreme zoetwaterinvoer uit Arctisch zee-ijs smelt (door Arctic Amplification) een grote rol, waardoor de bovenste laag verschoonde en stratificatie toenam. Dit maakte het moeilijker voor convectie om op te starten.
- Updates tot september 2025 bevestigen: geen indicatie van herstel van diepe convectie in 2024 en 2025. De mixed-layer depth blijft ondiep (vaak beperkt tot wind-gemengde laag van ~100–200 m in plaats van kilometers diep).
- Dit gaat gepaard met opwarming en verzoeting van de bovenste lagen, en heeft zelfs bijgedragen aan een record-hoge zeespiegel in de Labradorzee (door thermische expansie en verminderde dichtheid).
Dit is geen volledig permanent "stop" in de zin van onomkeerbaar, maar het is een aanzienlijke verstoring die al enkele jaren aanhoudt. Convectie in de Labradorzee is van nature variabel (decadale schommelingen door NAO en andere patronen), maar de recente shutdowns lijken sterker beïnvloed door antropogene factoren zoals extra zoetwater en opwarming.
Quote selectie