Als ik naar een zomer-CB en een winter-CB kijk, dan zie ik slechts 1 belangrijk verschil;
nl. de hevigheid van de stijgstroom.
Niet alleen de hevigheid maar ook de verticale lengte. Een winterse CB is een stuk kleiner in de verticaal dan een zomerse. De toppen komen doorgaans maar tot 5 of 6 kilometer terwijl in de zomer de toppen niet onregelmatig boven de 10-11 kilometer uitkomen. Ook ligt de wolkenbasis vaak lager in de zomer dan in de winter. Het is de combinatie van de hevigheid van de onstabiliteit en de verticale verspreiding daarvan die m.i. een grote rol speelt in de potentie van bliksem. De plaats van de onstabiliteit in de verticaal kan daarin al redelijk bepalen welke bliksemsoort zal domineren (hogerop = meer CC, onderin = meer CG). In de winter zullen CG's, en vaak ook heftige (d.w.z. met hogere spanning gepaard gaande) ontladingen, de boventoon voeren terwijl in de zomer ik veel meer een balans zie tussen CC's en CG's.
