Dank voor deze bijdrage.
maar ik moet Jan bijvallen: ondanks de grilligheid op schaal van bv 10 jaar is de opwarming van dit moment, of eigenlijk van de laatste 50 jaar, een doorgaand verschijnsel.
Dat is door de natuurwetenschap op basis van veel onderzoek, theorievorming en metingen toch uitermate uitgekouwd. Vanaf het postulaat van Fourier (plm 1827), via Tyndall en Foote (midden 19e eeuw), de berekening van Arrhenius, etc etc, is dat effect van onze uitstoot van extra broeikasgassen in de 20-ste eeuw inmiddels volledig in kaart gebracht.
Wie daaraan twijfelt vertoont een grondig wantrouwen in de natuurwetenschap. Ik beschouw dat als zeer onverstandig.
Die opwarming is toch zeker over langere tijd al gemeten? Dat neemt natuurlijk niet weg dat daar overheen een zekere grilligheid te zien is en soms verklaarbare tegendraadse ontwikkeling. Onlangs kwam het effect van luchtvervuiling nog ter sprake.
Ik denk dat wat we nu zien aan klimaatproblemen een begin is van wat ons te wachten staat. Al is er geen model dat dat over de komende 50 jaar in detail kan voorspellen. De opwarming gaat vooralsnog mondiaal door zo lang de uitstoot van broeikasgassen doorgaat of zelfs toeneemt.
Hieraan zou ik willen toevoegen dat we als mensen de draagkracht van de Aarde op meer dan één vlak hebben overschreden. Het meest zekere wat mij betreft is dat we onszelf als soort hard zullen treffen. En ten gronde heb ik wel vrede met die gedachte. Bijzonder jammer is de collateral damage (andere dier- en plantensoorten).
Wachten op de natuur zelf (een zware vulkaanuitbarsting o.i.d.) is in die zin eigenlijk niet echt eervol. We moeten zelf de stekker eruit trekken,... vind ik. Maar daar zijn we eigenlijk (gelukkig) mee bezig. We zijn een hypersociaal, koortsverwekkend virus, maar die koorts zal ons fnuiken.
Quote selectie