Hoe mensen ermee omgaan: ik vind het allemaal prima hoor. Moeten ze zelf weten. Maar hoezo is het een betere ontsnapping aan de dagelijkse realiteit dan hem helemaal niet hebben eigenlijk? Ik denk dat het voor velen een overload is aan godgansedag dagelijkse negativiteit.
Ik snap het van die communicatie wel maar ik wil niet communiceren via een telefoon. Alleen: "hoi zullen we ergens afspreken en dan praten we verder."
