Dezer dagen met die mislukte wintermanoeuvres vanuit Rusland en ondertussen wel vlagerig waaiende noordoosters kan je weer tal van misverstanden lezen over welk winters temperatuurregime momenteel eigenlijk zou moeten gelden. Althans als men zou meten met de zogenaamde maatstaven van vóór de temperatuursprong.
Nou, volgens mij is daar niets van waar. Ook vroeger had je hier te lande gewoon wel te kampen met oostelijke en noordoostelijke windtoestanden zonder échte winter! Ik kijk alleen maar even naar de laatste 35 jaar.
Allereerst is daar natuurlijk die door mij al eerder onder het stof vandaan gehaalde januarimaand van 1972 met z'n aanhoudende oostenwinden en doorgaans temperaturen om het vriespunt.
Interessant is echter ook de introductie van de late Elfstedenwinter van februari 1986. Van maandag 27 januari tot woensdag 5 februari was er sprake van een toestand met soms harde noordoosten winden en toch slechts temperaturen om het vriespunt, zo van -2 tot +2 graden Celsius. Een eerste geïsoleerde strenge vorstnacht noteerde ik pas van 8 op 9 februari. Daarna moest op strenge vorst gewacht worden tot 21 februari, toen het zogenoemde "Siberische Wonder van '86" zich ging ontplooien op weg naar de Elfstedentocht van woensdag 26 februari. Van 21 - 27 febr. maar liefst 6 nachten met strenge vorst!
Maar we hadden het over noordoosters zonder echte winter. Een ander voorbeeld daarvan is februari 1982 met vaak leuke West-Russische hogedrukgebieden, oostelijke/zuidoostelijke winden, maar slechts wat lichte vorst.
Ook in maart maak je deze toestand regelmatig mee. Heel uitdrukkelijk was dat zo in maart 1976 en het summum was er wel in maart 1980, toen er rond de 17e van de maand dacht ik enkele dagen tot stormachtig aanwakkerende oosten winden waaiden met droog en bewolkt-zonloos weer, zonder noemenswaardige vorstverschijnselen.
Dus zo apart is het in werkelijkheid niet wat we nu meemaken. Gewoon pech is het. Dat is het juiste woord: Pech!
Quote selectie