Ik denk dat 'uitschieters' in de lange termijn evenveel kans maken als een 'gemiddelde'.
Voor een uitschieter die valt binnen de termijn van 5 dagen kan je pas beginnen met vraagtekens te plaatsen.
De ensemble-techniek wordt gebruikt voor de periode van 4 tot 10 dagen vooruit. Als je de ensemble-verwachting met een pluim visualiseert, mag je er van uit gaan dat elk lijntje in de pluim in die periode evenveel kans maakt om het juiste te zijn, ook de uitschieters. In ongeveer vier procent van de gevallen zal de uiteindelijk opgetreden waarde zelfs buiten de uiterste grenzen van de pluim vallen.
Bij de verificatie blijkt vanaf de vierde dag het ensemblegemiddelde wel beter te scoren dan elk van de afzonderlijke lijntjes:
The NCEP ensemble mean has been found to over the long run verify better than any one particular member in an ensemble once you get out past 84/96 hours.
(...)
A NCEP study illustrates the practicality of using the ensemble mean over the operational member for heights fields at the medium to long ranges. As of early 2004 the turning point of when the NCEP GFS ensemble mean offers a significant advantage over the operational output (GFS) begins at day 3.5.
(bron: zie hieronder)
Met andere woorden: het ensemble-gemiddelde maakt meer kans om uit te komen dan elk van de afzonderlijke lijntjes op zich. Als je met je verwachting voor de termijn na de derde dag altijd het ensemblegemiddelde volgt, zal je dus uiteindelijk beter scoren dan als je altijd 1 lijntje volgt (bijvoorbeeld de oper).
In de praktijk gebeurt natuurlijk geen van beide en worden de uitkomsten van de modellen (oper en ensembles) niet zomaar gevolgd, maar geïnterpreteerd door de meteoroloog.
Ingen ko på isen!
:D