Re : Geen ongeluk maar bijzondere ervaring van mij...
Bericht van: Peter (Mariakerke bij Gent) , 14-07-2006 16:34
Ik moet een jaar of 9, 10 geweest zijn, ergens begin jaren '80. Zoals elke zomer speelden we buiten in de doodlopende straat waarin we woonden. Mijn vader had een zandbakje aangelegd op het stuk braakliggende grond aan de overkant van de straat. Het zicht naar het zuiden was nog vrij toen daar met enkel een weide en akker voor de deur.
Het was een warme, zwoele zomernamiddag en er was een melkwitte en grijze lucht waardoor een flets zonnetje scheen. Al een tijdje hoorden we af en toe wat gerommel in de verte. De 2 dochtertjes van de buren, beiden zo'n 7 à 9 jaar, ik weet dat niet meer precies, hielden het op jagers in het bos een kilometer achter ons huis. Ik was ervan overtuigd dat het donder was, maar ze pruttelden tegen omdat het niet donker werd en het veraf klonk.
De discussie hield op toen ook het gerommel ophield en we speelden verder in de zandbak. En toen gebeurde het ineens: vanuit het niets, uit de ijle melkwitte lucht sloeg een bliksem in op hooguit 300 meter verder ten zuiden van ons. Ik stond net in zuidelijke richting te kijken. Ik herinner me nog goed het felwitte sterk gevorkte kanaal tegen de nochtans al lichte witachtige lucht, en de gigantische klap die er meteen op volgde.
Ik stond met open mond en ogen als versteend naar het zuiden te kijken, de buurmeisjes waren al gillend op enkele seconden de straat overgelopen en sloegen de deur van hun huis met een bons dicht. Nog een paar seconden later kwam zowat iedereen die thuis was in de straat het huis uit gelopen in algemene consternatie over zo'n klap terwijl er nergens onweerswolken te zien waren. Ook mijn vader kwam me toch maar naar binnen halen uit veiligheidsoverwegingen, maar ik bleef in de open garagepoort naar buiten kijken (ik was wel geschrokken, maar ook gefascineerd en begreep niet hoe zo'n klap uit het niets kon komen).
Er zijn een paar grote regendruppels gevallen en af en toe was er nog wat hoogtegerommel. Dit was de enige zichtbare bliksem uit die bui maar wel een enorme voltreffer vlakbij die ik nooit meer vergeten ben.
Het was een warme, zwoele zomernamiddag en er was een melkwitte en grijze lucht waardoor een flets zonnetje scheen. Al een tijdje hoorden we af en toe wat gerommel in de verte. De 2 dochtertjes van de buren, beiden zo'n 7 à 9 jaar, ik weet dat niet meer precies, hielden het op jagers in het bos een kilometer achter ons huis. Ik was ervan overtuigd dat het donder was, maar ze pruttelden tegen omdat het niet donker werd en het veraf klonk.
De discussie hield op toen ook het gerommel ophield en we speelden verder in de zandbak. En toen gebeurde het ineens: vanuit het niets, uit de ijle melkwitte lucht sloeg een bliksem in op hooguit 300 meter verder ten zuiden van ons. Ik stond net in zuidelijke richting te kijken. Ik herinner me nog goed het felwitte sterk gevorkte kanaal tegen de nochtans al lichte witachtige lucht, en de gigantische klap die er meteen op volgde.
Ik stond met open mond en ogen als versteend naar het zuiden te kijken, de buurmeisjes waren al gillend op enkele seconden de straat overgelopen en sloegen de deur van hun huis met een bons dicht. Nog een paar seconden later kwam zowat iedereen die thuis was in de straat het huis uit gelopen in algemene consternatie over zo'n klap terwijl er nergens onweerswolken te zien waren. Ook mijn vader kwam me toch maar naar binnen halen uit veiligheidsoverwegingen, maar ik bleef in de open garagepoort naar buiten kijken (ik was wel geschrokken, maar ook gefascineerd en begreep niet hoe zo'n klap uit het niets kon komen).
Er zijn een paar grote regendruppels gevallen en af en toe was er nog wat hoogtegerommel. Dit was de enige zichtbare bliksem uit die bui maar wel een enorme voltreffer vlakbij die ik nooit meer vergeten ben.
Bericht laatst bijgewerkt: 14-07-2006 16:35