Ik moet zeggen dat dit soort discussies me wel tot nadenken hebben gezet.
Het is goed stil te staan bij het leed wat aangericht kan worden door zwaar weer maar dat ontneemt niet er toch van te kunnen genieten. Daarbij kan worden opgemerkt dat er vele andere zaken zijn die gevaar in zich meebrengen maar waarvan het ook normaal wordt gevonden dat mensen er van genieten. Zo zijn er velen die bijvoorbeelden uitkijken naar de formule-1 op zondagmiddag of kicken op sterke machines of oorlogs artillerie (met de laatste heb ik ook wel moeite). De vergelijking met het weer gaat niet helemaal op omdat bovengenoemde voorbeelden niet onderdeel zijn van de natuur. Op het laatste voorbeeld na, hebben ze ook niet het doel slachtoffers te maken.
Ik heb grote bewonderingen voor de krachten van de natuur. Het doet ons ook beseffen hoe nietig we zijn. Vroeger werden we veel meer blootgesteld aan de elementen en tegenwoordig hebben we ons daar goed weten tegen te beschermen. Door eeuwenlange beteugeling van de natuur is het idee onstaan dat we die de baas zijn. Hierdoor is een superieursgevoel onstaan die bij mij nogal weerzin opwekt. Natuur wordt achteloos verwoest voor bedrijvigheidheid en economie. Staat er een boom in de weg; hupsaké, de kettingzaag erin. De grondstoffen raken uitgeput en het klimaat veranderd. De mens voelt zich veilig in onze burchten tegen weer en wind en wil zich in haar doen laten vooral niet laten belemmeren door het weer. Hierdoor onstaat een schijnveiligheid waardoor gevaren en waarschuwingen vaak achteloos in de wind worden geslagen. Ongemak door zwaar weer drukt ons met de neus op de feiten. Moeder natuur laat zien dat ze bestaat en dat ze boos is, en terecht.
Echter, helaas zijn slachtoffers willekeurig en vallen meestal onder de armeren. Mensen die minder bijdragen aan de vernietiging van de natuur. Toch laat het zien dat we onderdeel zijn van de natuur, als je nou wilt of niet. De slachtoffers die vallen bij oorlogen en moord vind ik triester.
Het is goed stil te staan bij het leed wat aangericht kan worden door zwaar weer maar dat ontneemt niet er toch van te kunnen genieten. Daarbij kan worden opgemerkt dat er vele andere zaken zijn die gevaar in zich meebrengen maar waarvan het ook normaal wordt gevonden dat mensen er van genieten. Zo zijn er velen die bijvoorbeelden uitkijken naar de formule-1 op zondagmiddag of kicken op sterke machines of oorlogs artillerie (met de laatste heb ik ook wel moeite). De vergelijking met het weer gaat niet helemaal op omdat bovengenoemde voorbeelden niet onderdeel zijn van de natuur. Op het laatste voorbeeld na, hebben ze ook niet het doel slachtoffers te maken.
Ik heb grote bewonderingen voor de krachten van de natuur. Het doet ons ook beseffen hoe nietig we zijn. Vroeger werden we veel meer blootgesteld aan de elementen en tegenwoordig hebben we ons daar goed weten tegen te beschermen. Door eeuwenlange beteugeling van de natuur is het idee onstaan dat we die de baas zijn. Hierdoor is een superieursgevoel onstaan die bij mij nogal weerzin opwekt. Natuur wordt achteloos verwoest voor bedrijvigheidheid en economie. Staat er een boom in de weg; hupsaké, de kettingzaag erin. De grondstoffen raken uitgeput en het klimaat veranderd. De mens voelt zich veilig in onze burchten tegen weer en wind en wil zich in haar doen laten vooral niet laten belemmeren door het weer. Hierdoor onstaat een schijnveiligheid waardoor gevaren en waarschuwingen vaak achteloos in de wind worden geslagen. Ongemak door zwaar weer drukt ons met de neus op de feiten. Moeder natuur laat zien dat ze bestaat en dat ze boos is, en terecht.
Echter, helaas zijn slachtoffers willekeurig en vallen meestal onder de armeren. Mensen die minder bijdragen aan de vernietiging van de natuur. Toch laat het zien dat we onderdeel zijn van de natuur, als je nou wilt of niet. De slachtoffers die vallen bij oorlogen en moord vind ik triester.
