's Avonds stonden we op de veranda te kijken en te praten (dat heb je met die weerfreaks, ik ben gefascineerd door onweer). Op zich was de bui niet zo zwaar maar ineens kwam daar die knetterende slag heel dichtbij, dat ik de luchtdruk voelde en de isolatoren van de stroomdraden naar het huis hoorbaar begonnen te zoemen... dat was heel close!
En de volgende dag, wat grijs, droog, wij de bergen in en ineens kwam daar weer uit het niets een zware bui opzetten toen wij 3 kwartier aan het lopen waren. Toen hebben we de bui onder een grote steen afgewacht. Ik kan me herinnern dat ik vooral toen heel bang was... de avond daarvoor vooral krijtwit op het snuitje...
En de volgende dag, wat grijs, droog, wij de bergen in en ineens kwam daar weer uit het niets een zware bui opzetten toen wij 3 kwartier aan het lopen waren. Toen hebben we de bui onder een grote steen afgewacht. Ik kan me herinnern dat ik vooral toen heel bang was... de avond daarvoor vooral krijtwit op het snuitje...
