Als we alleen zo maar gaan denken, is het leven niets meer ben ik bang voor.
Ik denk absoluut aan de andere dingen hoor! Sterker nog ik studeer milieumanagement. Ik kom ook steeds maar weer een verwonde milieu tegen. Helaas kunnen we aan heel veel dingen niet meer doen. Sommige dingen die in het verleden zijn gebeurd kunnen we niet meer ongedaan maken. Ik weet dat de boel in de war is, maar je moet nog genieten van wat nog te genieten valt, anders heeft het leven toch ook geen zin meer
De aarde zit vol met littekens (het milieu, de natuur etc). Daar denken we absoluut aan. Maar je moet er tevreden mee zijn, want tja wij hebben hetzelfde allemaal geflikt hoor!. Het is netzoals een broek. Een broek die heel erg mooi was, maar in de loop der jaren veel slijtage heeft gekend. Ja iemand in de westerse wereld zal dan direct zeggen: We moeten die broek opknappen, er valt niet meer van te genieten. Toch is dit niet waar. Een arm persoon zou dat beetje wat hij heeft (die broek vol met littekens) nog koesteren ook.
Dus eigelijk zouden we zelfs dat beetje natuur, welke van slag is nog moeten liefhebben. Als we daar nu al met afkeur naar gaan kijken, zakt de motivatie helemaal in de schoenen
En vergeet in 1ding niet: HET IS ALLEMAAL ONZE EIGEN SCHULD
Ik bedoel niet dat we het zo moeten laten. Uit juist de liefde voor dat beetje wat we nog hebben, moet een motivatie ontstaan die ons ertoe doet aanzetten om het milieu in iedergeval een beetje te kunnen helpen.
Doe wat je kunt doen. Begin bijvoorbeeld met: Niet onnodig de lichten aan laten staan. Dit meen ik ook echt.
Ik denk absoluut aan de andere dingen hoor! Sterker nog ik studeer milieumanagement. Ik kom ook steeds maar weer een verwonde milieu tegen. Helaas kunnen we aan heel veel dingen niet meer doen. Sommige dingen die in het verleden zijn gebeurd kunnen we niet meer ongedaan maken. Ik weet dat de boel in de war is, maar je moet nog genieten van wat nog te genieten valt, anders heeft het leven toch ook geen zin meer
De aarde zit vol met littekens (het milieu, de natuur etc). Daar denken we absoluut aan. Maar je moet er tevreden mee zijn, want tja wij hebben hetzelfde allemaal geflikt hoor!. Het is netzoals een broek. Een broek die heel erg mooi was, maar in de loop der jaren veel slijtage heeft gekend. Ja iemand in de westerse wereld zal dan direct zeggen: We moeten die broek opknappen, er valt niet meer van te genieten. Toch is dit niet waar. Een arm persoon zou dat beetje wat hij heeft (die broek vol met littekens) nog koesteren ook.
Dus eigelijk zouden we zelfs dat beetje natuur, welke van slag is nog moeten liefhebben. Als we daar nu al met afkeur naar gaan kijken, zakt de motivatie helemaal in de schoenen
En vergeet in 1ding niet: HET IS ALLEMAAL ONZE EIGEN SCHULD
Ik bedoel niet dat we het zo moeten laten. Uit juist de liefde voor dat beetje wat we nog hebben, moet een motivatie ontstaan die ons ertoe doet aanzetten om het milieu in iedergeval een beetje te kunnen helpen.
Doe wat je kunt doen. Begin bijvoorbeeld met: Niet onnodig de lichten aan laten staan. Dit meen ik ook echt.
Bericht laatst bijgewerkt: 12-09-2006 12:03
StayV the Weather and Piano man.
.
