Zo, tijd om eens een zeer gewaagde stelling het forum op te pleuren; in 2050 zijn grote delen van de wereld onleefbaar geworden. Bij zo'n gewaagde stelling hoort natuurlijk gedetailleerde uitleg.
Goed, we beginnen bij 't poolijs; zoals velen inmiddels hebben gehoord, is het noordpoolijs in één jaar met 14% afgenomen, en smelt het ijs nu ook 's winters! Een afnemende ijsoppervlakte = een afnemend albedo = escalerende opwarming.
Dan hebben we de methaangasvelden in o.a Siberië. Het gas werdt tot voor kort vastgehouden door de permafrost aldaar, maar nu de permafrost er verdwijnt door de opwarming, komt het methaangas vrij. Methaangas heeft een 20x zo sterk opwarmend effect als CO2.
Oja, ontbossing moeten we ook niet vergeten. Bossen absorberen CO2, maar omdat het totale bosoppervlakte afneemt, wordt minder CO2 opgenomen.
Feitelijk komt het hier op neer; de aarde is 'ontworpen' om een gevariëerd ecosysteem te herbergen met een beperkt aantal levensvormen die perfect onderdeel zijn van de natuur. Deze planeet kan 6.000.000.000 mensen (en z'n veelal destructieve machinerie) simpelweg niet aan. We zouden koloniën moeten vestigen op de maan en Mars (niet dat de weersomstandigheden daar aangenaam zijn ofzo), maar voorlopig zitten we wat dat betreft tegen financiële problemen aan te kijken.
Quote selectie