Er wordt hier ten onrechte de suggestie gewekt dat het CO2 gehalt hoog blijft als het eenmaal hoog is. Dat is nog maar de vraag.
Op de eerste plaats is er de biosfeer de CO2 omzet in zuurstof (fotosynthese). In een warmer en vochtiger klimaat zal de plantengroei zich uitbreiden, hoewel de mens op dit punt wel tegenwerkt met het kappen van bossen. Bomen zullen sneller gaan groeien. Boomringen worden gebruikt om het klimaat in het verleden te analyseren. In een warmer klimaat zullen boomringen dikker worden waaruit kan worden geconcludeert dat er meer CO2 wordt omgezet in O2. Alleen al door het toegenomen CO2-gehalte neemt de fotosynthese toe. Illustratief daarbij is hoe in Nederland de bomen de afgelopen 15 jaar sneller zijn gegroeit. De klimaatsverandering is nu al duidelijk aan de boomringen af te lezen. Over een langere tijdschaal zullen plantensoorten die sterker reageren op een stijgend CO2-gehalte van de atmosfeer andere plantensoorten verdringen. De evolutie kweekt boomsoorten met een sterker absorberend vermogen. Kortom de biosfeer zal steeds grotere hoeveelheden CO2 uit de luchten weten de zuigen waardoor het CO2-gehalte weer afneemt.
De oceanen vormen een enorme buffer voor CO2. De koolstofstromen tussen oceaan en atmosfeer zijn veel groter dan de uistoot door de mensheid. Bij een toenemende CO2-concentratie in de atmosfeer zal de oceaan een deel daarvan opnemen. Bij een lager CO2-gehalte zal de oceaan CO2 afstaan aan de atmosfeer. Echter, hierbij speelt de temperatuur wel een rol. Bij een hogere watertemperatuur neemt de opname capaciteit af. Bij een hogere luchttemperatuur neemt de druk van de atmosfeer op de oceanen om CO2 op te nemen weer toe. Het netto effect is volgens deskundigen toch een afnemende buffercapaciteit van de oceanen bij globale opwarming. Toch zitten hier nog vele haken en ogen aan zoals de rol van fotosynthese van plankton. In de eerste alinea werd de remmende rol van de biosfeer genoemd wat ook voor plankton geldt. Verder transporteren oceaanstromen CO2-rijk water naar de diepte en kunnen ze water met een ander CO2-gehalte naar de oppervlak brengen.
Kortom: De verdere toekomst van het CO2-gehalte op aarde is onzeker vanwege de complexiteit van het klimaatsysteem, waarmee de koolstofcyclus ook is verbonden. Meest waarschijnlijk is een geleidelijke afname van CO2, die zich vanaf 2100 insteld. Bij een daling van de mondiale temperatuur kan het CO2-gehalte sneller teruglopen waarbij het temperatuur meeneemt. Een ijstijd is op den duur (over pakweg 10000 jaar) goed mogelijk. Wij zullen dat echter nooit weten.
Victor
Quote selectie