1. De meest belachelijke: hij vergelijkt Al Gore's An inconvenient truth met Jurassic Park, ofwel allebei niet meer dan een spannend fantasieverhaal. 
Tja dat is gewoon het in het belachelijke trekken.
In de Elsevier van deze week staat ook een artikel over 'het waarheidsgehalte van 'An Inconvenient Truth', daar ben ik eigenlijk ook wel benieuwd naar. Hoewel we natuurlijk wel een beetje de 'toon' van Elsevier kennen..
2. De presentatrice haalt voorbeelden aan van de bezorgde boodschappen die vooraanstaande personen over het klimaat te vertellen hebben.
Hans herhaalt lakoniek de woorden: "állemaal kommer en kwel!", met zo'n toon alsof hij wil zeggen: mensen, laat je niet in de maling nemen, wees niet achterlijk door je bang te laten maken. Luister naar mij want ik ben de brenger van de goede nieuws, van de prettige boodschap die jullie veel liever horen!
Zijn de Club van Rome en de zogenaamde angst voor een ijstijd in de 70ér jaren ook nog langsgekomen? Dat zijn ook van die stokpaardjes van de (zelfbenoemde) 'klimaatsceptici'.
4. Hij spreekt over een interview onder klimatologen, waarin nog redelijk veel ondervraagden niet echt bezorgd zijn over het klimaat.
Welk interview is dat precies en hoe oud en hoe deugdelijk is het? Dat zegt hij niet. Wel heeft hij het steeds over professoren en andere titels en termen die vanuit het autoriteitsprincipe gewicht moeten brengen in zijn beweringen, maar concrete namen blijven uit.
Hij doelt toch niet de Oregon Petition of iets soortgelijks?
http://en.wikipedia.org/wiki/Oregon_Petition
De presentatrice zegt op een zeker moment: "maar dat is wel verwarrend allemaal" (die tegengestelde berichten).
===========> zie hier: de missie van Hans Labohm is geslaagd, te weten verwarring zaaien over wat je nu moet geloven.
Het heeft opvallend heeft veel weg van de beruchte anti-anti-klimaatlobby. 
Klopt ja.
Je moet anders eens
dit meteorologica-artikel van Gerbrand Komen lezen.
Quote selectie