Wat was het vroeger toch leuk eigenlijk. Eind jaren 70, jaren 80. 5 dagen vooruit was de max, maar 1 dag vooruit kijken bleek soms al een zware opgave. Een winterinval kon zich in enkele dagen voltrekken. Stiekum belde je 003 (in NL) om een bandje af te luisteren, om de zoveel uren waren er nieuwe temperaturen beschikbaar. Het rijtje stations kon je dromen en in gedachten keek je hoe ver de vorst genaderd was op die paar spannende dagen. Totdat je ouders erachter kwamen. Op donderdagmiddag 12:30 kwam Pelleboer langs met z'n wekelijkse praatje en was het de vraag of je een opgewekte stem over 'schaatsen' en 'vet' kon horen. Zaterdagochtend 11:30 Hans de Jong met z'n rustige stem, gevolgd door een plaat van... Juist, die fabuleuze vier. Teletekst wist je te vinden met de gouden combinaties P345 en P354 wat later veranderde in P356. Ook wist je de weg op de buitenlandse TV stations.
Vrijdagavond als het weekend begon was daar uiteraard Armand Pien met zijn vriendelijke lach. Hij legde de straalstroom uit, toonde H-tjes en L-etjes in perspectief-letters. Hele schoolschriften heb ik ermee volgeklad. Steevast werd het ook tijd voor minimicromacro, 'bent u overtuigd? Duizend Franc!' Maar ik had er al geen aandacht meer voor, die ene avond. Toen Pien de winter had aangekondigd. En wat voor eentje.
Vroeger alles beter? Mwah, sommige mensen had je het eeuwige leven gegund. De tijd ging trager, al kan dat aan de leeftijd hebben gelegen. Alles had in ieder geval meer een vaste plek in de week en het was net alsof er telkens een trekking was van een of andere loterij. Soms won je dan en kon je je geluk niet op. Vandaag de dag beschik je met een druk op de knop over grafieken, tekeningen, tabellen, foto's. En lees je met evenveel gemak interpretaties, prognoses, discussies.
Al een tijdje volg ik het allemaal met veel belangstelling. De winterinval begin 1987 herinner ik me nog goed. We zaten in de auto en gingen door een bocht. Het weerbericht sprak van saaie temperaturen, maar binnen 3 dagen kon het wel eens wat kouder worden, was de verwachting. Dat gebeurde. En hoe.
Is er wat dat betreft veel veranderd met vroeger, m.b.t. de voorspelbare termijn? Ik heb het gevoel dat we ietsjes verder kunnen kijken en dat de foutmarge ietsjes is afgenomen. Ja accoord, we weten meer en kunnen meer met die supercomputers. Veel meer misschien wel. Maar die marge is interessant. Het nog zomaar kunnen gebeuren, een vrij plotseling opduikende winterinval. Recht voor je neus.
Wel moet je zo'n stille wens natuurlijk niet laten verpesten door te kijken naar de gebieden waar zo'n fikse kou vandaan zou moeten komen. Ook aan marges zijn grenzen.
In enkele van de vele discussies wordt beweerd dat de kou dit jaar meer 'opgesloten' is op noordelijke breedten maar dat dit vroeg of laat zal afzakken. Wat het waarheidsgehalte is weet ik niet. Vooralsnog heb ik totaal geen wintergevoel met steekmuggen, bloeiende planten en zelfs wilde aardbeien die maar blijven komen. De zomerjas hangt nog steeds niet in de kast. Op zich is dit ook heel bijzonder. Per ongeluk bloeiende planten of uitkomende knoppen laat/vroeg in het seizoen a la, maar het lijkt alsof alles op z'n kop staat nu. Alles is gewoon vrolijk door blijven gaan.
Het doet me denken aan een bezoek aan North Carolina lang geleden. Kerstvakantie, zeeen van bloemen, insecten. Gaan we die kant op? Schrale troost misschien dan, in NC kan het regelmatig stevig winteren met veel vorst en sneeuw.
Met belangstelling lees ik de bijdragen hier en bekijk graag de foto's. Iedereen bedankt daarvoor. Echt nieuw ben ik niet, een hele poos geleden ben ik al een blauwe maandag 'actief' geweest hier. Of bij de buren.
Quote selectie