Op de kaart hieronder van 10 hPa (29-30 km hoogte) zien we dat, de wervel niet verzwakt, maar aan de kant wordt geduwd, door een sterk warmbloedig stratosferisch hoog boven NW-Canada en Alaska. Het gaat wel altijd op zo'n manier, waardoor de wervel uit balans raakt en verder in stukken uitéén valt. Uiteindelijk heeft het ook effect op de stroming in de troposfeer die een veel grotere neiging tot blokkades heeft. Dit speelt zich de komende weken af.
Hieronder weerkaarten van vandaag van het noordelijk halfrond. Achtereenvolgens 10 hPa en 200 hPa. Het hoog bij Canada op de 10hPa-kaart is op 200hPa niet terug te vinden. Een trog heeft zelfs zijn plaats ingenomen.
(Invalid img)
(Invalid img)
Er is nu nog weinig van terug te vinden op de Europese weerkaarten tot een week vooruit. Het stratosferische hoog is ook niet terug vinden in de lagere niveaus beneden 15 km. Wel laat GFS op aanvaardbare termijn een blokkerend hogedrukgebied boven de Beringzee onstaan (andere kant noordpool tussen Alaska en Siberië). Dit patroon was ook in november te zien maar minder sterk geblokkeerd. Daar hoeven we voor ons niets van te verwachten. Bij ons houdt bij zo'n situatie de zuidwester waarschijnlijk gewoon stand (zoals in november 2006). Als we de prognoses mogen geloven dan veranderd er helemaal niets aan het huidige weerbeeld. Schier eindeloos blijven oceaandepressie aanstormen met het ene regengebied na het andere. Toch kunnen deze ontwikkelingen in de stratosfeer de weerkaarten helemaal op de kop zetten binnen een termijn van een dag of tien. Maar op dit moment blijft het speculeren zeker als het gaat om welke geblokkeerde oplossing de atmosfeer kiest. De final warming is een feit in ieder geval.
(Invalid img)
Victor
Quote selectie