Hoi Victor,
Ik werk met een one-dimensional radiative transfer model. Hieruit kunnen versimpelde formules worden afgeleidt waarmee jij werkt, zoals op bijgevoegde link uitgelegd. De afwijkingen van DF hebben een aantal oorzaken. Ten eerste gebruik ik stralingsforceringen aan de stratopauze i.p.v. de tropopauze. Gebruikelijk is de forcering aan de tropopauze te berekenen nadat de stratosfeer zich heeft aangepast. Bij mij wordt de aanpassing van de stratosfeer meegenomen in de climate sensivity.
Een vrij realistisch en veelomvattend ééndimensionaal model dus, dat klinkt erg goed. Ik ben zeker benieuwd naar de exacte werking en uitvoering ervan (formules e.d.).
Te tweede zijn de absorptie-coëfficiënten afgestemd op gegeven stralingsforceringen bij een bekende toename van broeikasgassen uit de literatuur. Deze waarden stammen uit de begin jaren' 90 en zijn gebruikt in het IPCC-rapport van 1990. Het blijkt nu dat deze waarden zijn achterhaald. Deze methode is nogal omslachtig. Het model gaf eerder nog grotere forcings waarbij het totale energie-budget en het spectrum wel klopten. Calibratie op de 'literatuur forcing' was voor methaan geen probleem maar ging bij CO2 ten koste van het spectrum en het totale energie-balans. Ik heb consensus weten te bereiken waarbij de CO2-forcing een krappe 10% hoger uitviel dan de 'literatuurforcing'. Aangezien IPCC 1990 en SAR op 4,37 W/m2 kwamen bij een verdubbeling van CO2 kan hiermee die 4,7 W/m2 goed worden verklaard. De afwijkingen geven duidelijk aan dat er een nieuwe calibratie ronde nodig is gebaseerd op de recentste informatie. Liever werk ik met kant en klare absorptie parameters. In ieder geval bedankt voor de nieuwe info welke hiervoor mogelijk gebruikt kunnen worden.
De forceringen en absorptie-coëfficiënten zijn inderdaad in de loop der jaren nogal wat veranderd. Om je nog wat verder op weg te helpen: de forcering in de 4AR is 3,85 Wm-2 (onzekerheid 0,31 Wm-2), met als extremen 3,39 Wm-2 en 4,21 Wm-2. Dit is de langgolvige forcering, de kortgolvige forcering komt neer op -0,12 Wm² (onzekerheid 0,11 Wm-2) en varieert tussen -0,29 Wm-2 en 0,03 Wm-2). Netto zou ik dus uitgaan van 3,85 - 0,12 = 3,73 Wm-2 als je meest bijgewerkte schatting van de forcering bij verdubbeling van CO
2.
Ik voer geen klimaatgevoeligheid in. Deze parameter moet juist blijken uit de berekeningen.
Ik had mij iets duidelijker moeten uitdrukken: hoe ben jij tot deze klimaatgevoeligheid gekomen? Dat heb je ondertussen verklaard, waarvoor dank. Het is een enigszins omslachtige en wellicht deels arbitraire methode, maar het werkt wel erg illustratief en effectief zo te zien. Ik ben erg benieuwd naar je verdere resultaten!
Gr. Ben
Quote selectie