Mag ik eens wat vragen. Hoe betrouwbaar zijn de metingen nou eigenlijk (bijv. jaar 1100)? Vroeger hadden ze toch andere meetapparatuur als nu en hoe kunnen wij zeker weten dat er niet geknoeid is met de cijfers? Je spreekt wel over meetingen vanaf de middeleewen.
Met die metingen kun je aardig uit de voeten. Ze zijn natuurlijk geschat aan de hand van allerlei afgeleide gegevens - bepaalde (radioactieve) isotopen die in heel bepaalde, temperatuurafhankelijke verhoudingen neerslaan en/of in de lucht gevangen in oude sneeuw voorkomen e.d.. Dit soort gegevens kun je perfect ijken door ze met actuele temp-metingen te vergelijken.
Gepostte grafiek geeft de onzekerheidsmarges in grijstinten weer. De momentele opwarming zit nu vèr boven die marges.
En trouwens is het niet mogelijk dat de opwarming van nu, te maken heeft met de stand van de zon. Mijn pa legde me gisteren uit dat de zon dichter bij de aarde staat, waardoor het hier wat warmer aan het worden is. Aan de ene kant van de aarde smelt het af, terwijl het aan de andere kant weer eraan groeit.
De stand van de zon? Enfin, meetbaar. Uit planetaire cycli kun je de ijstijden verklaren. Maar niet wat er momenteel gebeurt. Daar heb je echt doodordinair een boel kooldioxide voor nodig, want de planetaire cycli zijn nog niet zover (preciezer, we zijn aan de volgende ijstijd toe!) en de hoge zonneactiviteit van de laatste jaren verklaart maar een ondergeschikte fraxie van de opwarming
