het gevolg verhelpen, maar de oorzaak, dat voorkomt een hoop elende. je kan niet elke keer tegenmaatregelen nemen, dat houdt op bij 7 meter zeespiegelstijging
Meestal kun je problemen het best aan de wortel aanpakken maar niet altijd. Daarvoor is het klimaat te complex en CO2 een 'te groot' probleem. Je kan als individu wel CO2-vriendelijk gaan leven maar het zal veel minder dan één miljardste graad bijdragen aan de mondiale opwarming. (Met 6 miljard mensen produceren we over 100 jaar een verwachte temperatuurstijging van rond 3 graden ,dat is dus gemiddeld 0,5 miljardste graad per persoon).
Je zult de hele wereld daarvoor mee moeten hebben want anders is het druppel op de gloeiende plaat. Daarnaast zijn er al allerlei feedback mechanismen in gang gezet die los staan van de CO2-uitstoot. Volgens een groot aantal studies kan ook de natuurlijke CO2-circulatie uit balans raken waardoor het koolzuurgas gehalte uit zichzelf stijgt. Dan kun je nog zoveel windmolens plaatsen maar dat sorteert geen enkel effect. Het klimaat gaat dan gewoon zijn eigen weg. Ik ben ook voor reductie van CO2-uitstoot maar tegelijk vraag ik me wel af of het zin heeft. Als je keuzes moet maken pak ik liever lokalere milieuproblemen aan die eenvoudiger in elkaar steken.
Dan rest ons niets anders dan de gevolgen van de klimaatsverandering het hoofd bieden en de natuur bijspringen waar het nodig is.
Victor
