Kampen bouwen in de bossen en daarbij in mijn hand snijden... Het lidteken draag ik mee, als aandenken aan een zorgeloze tijd. Het was toen net zo'n weertje als vandaag en dat was regelmatig zo. Toen waren de zomers nog gewoon, ouderwets zonder 'Zuid-Europese allures'. Het was fijn om dan eens te genieten van de buien en de kans dat je 's avonds af en toe buiten kon zitten was een leuk pluspunt. Natuurlijk kwamen er ook hete zomers voor, zoals 1976 (dat is nu wel een 'klepper' die ik nu opnoem). Heb toen, als driejarige, meer onder de tuinspuit gezeten en in 't zwembad van mijn grootouders dan ergens anders. Alleen kwamen die 'excessen' minder voor. Er waren nog seizoenen. Nu is er geen lijn meer in te trekken, althans dat vind ik. De roze garnalen zwemmen tot in de Noordzee, de inktvissen zitten in de netten van de vissers en de sardienen doen vrolijk hun opmars. De trekvogels komen terug als de bloemen bijna zijn uitgebloeid en vinden dan hun favoriete rupsen niet meer wat dan weer gekoppeld is aan de berkengroei, enzovoort. Dit weertje mag van mij rustig voortkabbelen. Alleen al voor de gemoedsrust die het teweegbrengt, voorlopig.
Groetjes,
Katya
Quote selectie