Hoi Katya,
Ja, ik vind het wel apart dat zo'n stapelwolk dus nog anderhalve kilometer naar boven 'doorschiet' terwijl de stijgbeweging vanaf 3 km hoogte al enorm afgeremd wordt. Dan moet de stijgstroom op 3 km hoogte nog een flinke vaart gehad hebben (3 km hoogte was het evenwichtsniveau of Equilibrium Level, waar het dunne zwarte lijntje op het diagram definitief links van de rechter dikke zwarte lijn belandt en waarboven de afremming begint).
Je kunt trouwens grofweg bepalen hoe ver zo'n stapelwolk maximaal kan doorschieten. Je neemt dan de CAPE (het rode oppervlak in de grafiek) en zoekt vanaf het evenwichtsniveau het punt waarboven er een even groot oppervlak is gekomen tussen het dunne zwarte lijntje en de rechter dikke zwarte lijn (het lila oppervlak in de grafiek, waarbij ik veronderstel dat de stapelwolk doorschiet naar -10 graden).
Dat lila oppervlak (dat voor de afremming van de stijgstroom zorgt) mag dus eigenlijk niet groter zijn dan het rode oppervlak, wil de top van de stapelwolk tot het -10°-niveau reiken. Vanmiddag was het lila oppervlak toch vrij duidelijk groter dan het rode, maar wellicht was er op de plaats van de bui een andere verhouding aanwezig.
Ik kan die stortbui boven Brabant anders niet verklaren.
't Is wel een technisch verhaal, maar het is ook een beetje voor de liefhebbers.
Groet,
Alwin
Ja, ik vind het wel apart dat zo'n stapelwolk dus nog anderhalve kilometer naar boven 'doorschiet' terwijl de stijgbeweging vanaf 3 km hoogte al enorm afgeremd wordt. Dan moet de stijgstroom op 3 km hoogte nog een flinke vaart gehad hebben (3 km hoogte was het evenwichtsniveau of Equilibrium Level, waar het dunne zwarte lijntje op het diagram definitief links van de rechter dikke zwarte lijn belandt en waarboven de afremming begint).
Je kunt trouwens grofweg bepalen hoe ver zo'n stapelwolk maximaal kan doorschieten. Je neemt dan de CAPE (het rode oppervlak in de grafiek) en zoekt vanaf het evenwichtsniveau het punt waarboven er een even groot oppervlak is gekomen tussen het dunne zwarte lijntje en de rechter dikke zwarte lijn (het lila oppervlak in de grafiek, waarbij ik veronderstel dat de stapelwolk doorschiet naar -10 graden).
Dat lila oppervlak (dat voor de afremming van de stijgstroom zorgt) mag dus eigenlijk niet groter zijn dan het rode oppervlak, wil de top van de stapelwolk tot het -10°-niveau reiken. Vanmiddag was het lila oppervlak toch vrij duidelijk groter dan het rode, maar wellicht was er op de plaats van de bui een andere verhouding aanwezig.
Ik kan die stortbui boven Brabant anders niet verklaren.
't Is wel een technisch verhaal, maar het is ook een beetje voor de liefhebbers.
Groet,
Alwin
