Dit is geen sensatie maar wetenschap.
Er wordt hier helemaal niet beweert dat het versterkte broeikaseffect niet bestaat maar dat de opwarming de laatste 30 jaar is versterkt door een natuurlijke cyclus. Er zijn voldoende aanwijzingen die het bestaan van een multi-decadale golfbeweging bevroeden. Het gaat hier om fluctuaties in het energietransport van de tropen naar de noordpool, welke ook de wereldwijde temperatuur versterken.
Als maat voor deze energieflux kan een combinatie van de NAO (North Atlantic Oscillation) en de AMO (Atlantic Multi-decadel Oscillation) worden gebruikt. De NAO beschrijft het luchtdrukverschil tussen de Azoren en IJsland en de AMO beschrijft de zeewatertemperaturen van de Atlantische oceaan (op het noordelijk halfrond) en volgt de NAO met een vertraging van ruwweg tien jaar.
Het afgelopen jaar zijn de tropische Stille oceaan en de Indische oceaan afgekoelt, op een schaal die niet alleen aan La Nina kan worden toegeschreven (El Nino/La Nina zou best een schakel kunnen vormen binnen het mondiale energietransport). Tegelijkertijd warmt het noordpoolgebied sterkt op. Het geringere temperatuurverschil heeft als gevolg dat de hadleycellen verzwakken, de NAO-index daalt en uiteindelijk ook de AMO in een koude fase komt.
We zouden nu op het omslagpunt kunnen zitten.
In onderstaand grafiek heb ik met een simplistisch klimaatmodelletje temperatuurreconstructies gemaakt. Klimaatmodellen van het IPCC weten het verleden redelijk te reproduceren (zoals model 2) maar na implementatie van de NAO/AMO (model 1) is de reconstructie beter.
(Invalid img)
Victor
Er wordt hier helemaal niet beweert dat het versterkte broeikaseffect niet bestaat maar dat de opwarming de laatste 30 jaar is versterkt door een natuurlijke cyclus. Er zijn voldoende aanwijzingen die het bestaan van een multi-decadale golfbeweging bevroeden. Het gaat hier om fluctuaties in het energietransport van de tropen naar de noordpool, welke ook de wereldwijde temperatuur versterken.
Als maat voor deze energieflux kan een combinatie van de NAO (North Atlantic Oscillation) en de AMO (Atlantic Multi-decadel Oscillation) worden gebruikt. De NAO beschrijft het luchtdrukverschil tussen de Azoren en IJsland en de AMO beschrijft de zeewatertemperaturen van de Atlantische oceaan (op het noordelijk halfrond) en volgt de NAO met een vertraging van ruwweg tien jaar.
Het afgelopen jaar zijn de tropische Stille oceaan en de Indische oceaan afgekoelt, op een schaal die niet alleen aan La Nina kan worden toegeschreven (El Nino/La Nina zou best een schakel kunnen vormen binnen het mondiale energietransport). Tegelijkertijd warmt het noordpoolgebied sterkt op. Het geringere temperatuurverschil heeft als gevolg dat de hadleycellen verzwakken, de NAO-index daalt en uiteindelijk ook de AMO in een koude fase komt.
We zouden nu op het omslagpunt kunnen zitten.
In onderstaand grafiek heb ik met een simplistisch klimaatmodelletje temperatuurreconstructies gemaakt. Klimaatmodellen van het IPCC weten het verleden redelijk te reproduceren (zoals model 2) maar na implementatie van de NAO/AMO (model 1) is de reconstructie beter.
(Invalid img)
Victor
