Ja, zoiets kan vast allerlei oorzaken hebben... Maar voor het verhelpen ervan is het vast niet echt nodig om de precieze oorzaak te kennen. Zo'n angst is gewoon een ingesleten gewoonte, iets dat vrij diep in je systeem zit maar verder geen nut (meer) heeft. Om er af te komen zul je jezelf denk ik gewoon voorzichtig moeten confronteren met je angst, stapje voor stapje. Vanaf een afstandje kijken naar je eigen angst en de gedachten die daar bij horen, eerst in 'lichte' situaties zoals een onweer ver weg op de radar, en later bij echt onweer. Niet de angst wegdrukken of vergeten, maar gewoon rustig observeren. De angst zit misschien diep, maar jij 'zelf' zit dieper. Jijzelf bent niet de angst, en dat kun je je alleen realiseren door de angst van een afstandje te bekijken.
Angst kan langzaam verdwijnen als keer op keer uit ervaring blijkt dat ze ongegrond is. Het vertrouwen moet groeien. En dat gebeurt wanneer je elke keer niet teveel erop ingaat, eraan toegeeft, maar juist rustig blijft en jezelf met de angst en met het gevreesde confronteert. Dat moet stapje voor stapje omdat toch meestal alleen de 'lichte' versie van je angst goed te beheersen is, met angst tijdens een keihard onweer kun je niet zo makkelijk 'spelen'.
En rationaliseren is waarschijnlijk ook heel belangrijk. Bijvoorbeeld denken aan alle honderden huizen/bomen/andere plekken om je heen waar de bliksem net zo goed kan inslaan, en aan hoe klein de kans is dat het precies bij jou gebeurt. En zelfs als het gebeurt dan is dat niet het einde van de wereld, bijna zeker kom je er toch vanaf met de schrik, misschien wat kapotte apparaten en een spectaculair verhaal. Zo'n angst zit natuurlijk dieper dan je ratio kan reiken; je kunt hem niet 'wegredeneren', maar het is denk ik essentieel om je te blijven realiseren dat je angst ongegrond is.
Hulp van buitenaf zoeken voor zo'n probleem is trouwens ook geen schande hoor! Het beinvloedt je leven toch behoorlijk, als je hier op elke dag met kans op onweer last van hebt.
Quote selectie