De gegevens uit het plaatje zijn afkomstig van een grootschalig onderzoek dat plaatsvond tussen 1918 tot en met 1953, en waaraan honderden vaste 'spotters' hun medewerking verleenden.
De getallen geven het gemiddelde per jaar aan.
Het plaatje is te vinden op de site van keesfloor.nl en is waarschijnlijk afkomstig uit een boek. Heb alleen geen idee welk boek
/edit:
Heb nog even nagekeken.
Dit is de tekst die bij dat tabelletje hoort:
"Frequentie van haloverschijnselen
De meeste van de beschreven haloverschijn- selen kunnen regelmatig worden waargenomen. We beschikken over getallen voor het gemiddeld aantal dagen per jaar waarop een bepaald haloverschijnsel in ons land kan worden gezien. Deze staan vermeld in Tabel 2, samengesteld op grond van waarnemingen verricht tussen 1918 en 1953. In die tijd was er in ons land een uitgebreid net van vrijwillige waarnemers gevestigd. Daardoor ontstond een verzameling waarnemingsgegevens die uniek is in de wereld. Bij de verklaring van haloverschijnselen moet men rekening houden met de in de tabel vermeIde resultaten. Zo mogen halo's die regelmatig voorkomen geen zeldzaam gevormde ijskristallen of unieke atmosferische omstandigheden vereisen en omgekeerd. De kleine kring, die zeer vaak voorkomt, stelt dan ook geen hoge eisen: zowel plaatjes als zuiltjes voldoen en omdat deze kristallen willekeurige standen mogen innemen, behoeft de atmosfeer ook niet rustig te zijn. Men kan zich afvragen waarom de kleine kring dan niet in alle ijswolken voorkomt. Dat komt doordat niet alle ijsbestanddelen een geschikte vorm hebben.
Sneeuwsterretjes en bolvormig samengevoegde kristallen breken het licht niet als een prisma. Bij te kleine ijskristallen dooft buiging de haloverschijnselen uit. Bovendien verdampen de hoeken van de ijsprisma's het eerst, zodat afgeronde vormen ontstaan en de ijskristallen in deze wolken niet langer als prisma fungeren.
Haloverschijnselen die minder dan 5x per jaar voorkomen werden niet in de tabel opgenomen. De meeste besproken haloverschijnselen zijn, met enkele andere, samengevat in Fig. 1. Ze worden, weergegeven door een punt of een kromme, die aangeeft waar de lichtsterkte van het betrokken haloverschijnsel het grootst is. De natuur verschaft ons echter een zo grote rijkdom aan haloverschijnselen dat niet naar volledigheid gestreefd kon worden. Hiervoor raadplege men de in de literatuur genoemde boeken van Visser of Tricker."
De getallen geven het gemiddelde per jaar aan.
Het plaatje is te vinden op de site van keesfloor.nl en is waarschijnlijk afkomstig uit een boek. Heb alleen geen idee welk boek
/edit:
Heb nog even nagekeken.
Dit is de tekst die bij dat tabelletje hoort:
"Frequentie van haloverschijnselen
De meeste van de beschreven haloverschijn- selen kunnen regelmatig worden waargenomen. We beschikken over getallen voor het gemiddeld aantal dagen per jaar waarop een bepaald haloverschijnsel in ons land kan worden gezien. Deze staan vermeld in Tabel 2, samengesteld op grond van waarnemingen verricht tussen 1918 en 1953. In die tijd was er in ons land een uitgebreid net van vrijwillige waarnemers gevestigd. Daardoor ontstond een verzameling waarnemingsgegevens die uniek is in de wereld. Bij de verklaring van haloverschijnselen moet men rekening houden met de in de tabel vermeIde resultaten. Zo mogen halo's die regelmatig voorkomen geen zeldzaam gevormde ijskristallen of unieke atmosferische omstandigheden vereisen en omgekeerd. De kleine kring, die zeer vaak voorkomt, stelt dan ook geen hoge eisen: zowel plaatjes als zuiltjes voldoen en omdat deze kristallen willekeurige standen mogen innemen, behoeft de atmosfeer ook niet rustig te zijn. Men kan zich afvragen waarom de kleine kring dan niet in alle ijswolken voorkomt. Dat komt doordat niet alle ijsbestanddelen een geschikte vorm hebben.
Sneeuwsterretjes en bolvormig samengevoegde kristallen breken het licht niet als een prisma. Bij te kleine ijskristallen dooft buiging de haloverschijnselen uit. Bovendien verdampen de hoeken van de ijsprisma's het eerst, zodat afgeronde vormen ontstaan en de ijskristallen in deze wolken niet langer als prisma fungeren.
Haloverschijnselen die minder dan 5x per jaar voorkomen werden niet in de tabel opgenomen. De meeste besproken haloverschijnselen zijn, met enkele andere, samengevat in Fig. 1. Ze worden, weergegeven door een punt of een kromme, die aangeeft waar de lichtsterkte van het betrokken haloverschijnsel het grootst is. De natuur verschaft ons echter een zo grote rijkdom aan haloverschijnselen dat niet naar volledigheid gestreefd kon worden. Hiervoor raadplege men de in de literatuur genoemde boeken van Visser of Tricker."
Bericht laatst bijgewerkt: 25-06-2008 14:43
Het mag donderen, het mag bliksemen, het mag regenen, hagelen, en sneeuwen, het mag aardedonker worden en we mogen de tent uit waaien... maar het weer kan mij niet gek genoeg gaan - www.weerstationGrave.nl
- www.weerstationGrave.nl