afhankelijk van oorsprong lucht. Met een Uk hoog wordt er gewoon zachte lucht rond het hoog via een west noordwestenwind tot bij ons gevoerd. dat levert bewolkte dagen bij minima rond 5/6 graden en maxima rond 8°C op. Daggemiddelden rond 7°C, rond vier graden boven de norm.
Bij een continue aanvoer in de hoogte vanuit Groenland of het zeegebied tussen Groenland en Nova Zembla ligt het toch wat anders. Bij een oceaanhoog met bijhorende depressie aan de oostkant zie ik hier meestal op dag 1 een koufront met regen waarbij de laatste neerslag op de ardense toppen al wat sneeuw kan achterlaten. Na passage van het koufront draait de wind naar het noordwesten met bij de passage van kleine trogjes buien van regen in het laagland, sneeuw boven 500 meter. Op dag twee krijgt het laagland de eerste winterse buien die in de loop van de dag een meer winters karakter krijgen. Maxima bij stevige wind en langdurige opklaringen komen dan tot 6/7 graden aan de kust, rond 5/6 graden in het binnenland, tijdens buien dalend naar het vriespunt. s' NAchts volgt dan de eerste lichte vorst en sneeuw die kan blijven liggen. Op dag drie krijgt ook het laagland sneeuwbuien. Indien dan in de dagen daarop de aanvoer dezelfde blijft, dalen ook de temperaturen verder. Bijna altijd gaat - eens de arctische lucht ons heeft bereikt - de dynamiek er uit. De lucht komt tot stilstand en het wordt kouder (feb 55, dec 81). Daarna kan er van alles. De rug schuift door (korte prik), de rug zakt in (depressie breekt er door heen, snelle verzachting indien jet op West Europa gericht is), er ontstaat een afsnoering van een warme luchtbel in de hoogte nabij Ijsland/Groenland, jet gaat er onderdoor met als gevolg een luchtmassagrens ergens boven Europa). Er kunnen spontane drukstijgingen boven Scandinavië volgen, enzovoort ...
Een Noordwestenwind is dus in den beginne altijd zachter dan de norm, maar afhankelijk van de oorsprong van de lucht (het taaie UK hoog!) en de duur van de circulatie (drie dagen pure aanvoer uit arctische gebieden is noodzakelijk)kunnen er prachtige winterse ontwikkelingen uit volgen. Het mooist zijn de situaties waarbij na een inval uit noordwesten de stroming afzwakt, met blijvende arctische aanvoer in de hoogte, met kleine laagjes die in de aanvoer worden meegenomen, waarbij de wind een beetje wegvalt en aan de grond de wind niet meer voortdurend uit zee waait. Strikt genomen heb je dan aan de grond geen noordwestenwind meer, maar de noord/noordwestcirculatie was wel de aanzet.
Voor wat Vlaanderen betreft komt 80 % van de sneeuwdekken toch voort uit Noordnoordwest circulaties.
mvg,
Dieter
Bij een continue aanvoer in de hoogte vanuit Groenland of het zeegebied tussen Groenland en Nova Zembla ligt het toch wat anders. Bij een oceaanhoog met bijhorende depressie aan de oostkant zie ik hier meestal op dag 1 een koufront met regen waarbij de laatste neerslag op de ardense toppen al wat sneeuw kan achterlaten. Na passage van het koufront draait de wind naar het noordwesten met bij de passage van kleine trogjes buien van regen in het laagland, sneeuw boven 500 meter. Op dag twee krijgt het laagland de eerste winterse buien die in de loop van de dag een meer winters karakter krijgen. Maxima bij stevige wind en langdurige opklaringen komen dan tot 6/7 graden aan de kust, rond 5/6 graden in het binnenland, tijdens buien dalend naar het vriespunt. s' NAchts volgt dan de eerste lichte vorst en sneeuw die kan blijven liggen. Op dag drie krijgt ook het laagland sneeuwbuien. Indien dan in de dagen daarop de aanvoer dezelfde blijft, dalen ook de temperaturen verder. Bijna altijd gaat - eens de arctische lucht ons heeft bereikt - de dynamiek er uit. De lucht komt tot stilstand en het wordt kouder (feb 55, dec 81). Daarna kan er van alles. De rug schuift door (korte prik), de rug zakt in (depressie breekt er door heen, snelle verzachting indien jet op West Europa gericht is), er ontstaat een afsnoering van een warme luchtbel in de hoogte nabij Ijsland/Groenland, jet gaat er onderdoor met als gevolg een luchtmassagrens ergens boven Europa). Er kunnen spontane drukstijgingen boven Scandinavië volgen, enzovoort ...
Een Noordwestenwind is dus in den beginne altijd zachter dan de norm, maar afhankelijk van de oorsprong van de lucht (het taaie UK hoog!) en de duur van de circulatie (drie dagen pure aanvoer uit arctische gebieden is noodzakelijk)kunnen er prachtige winterse ontwikkelingen uit volgen. Het mooist zijn de situaties waarbij na een inval uit noordwesten de stroming afzwakt, met blijvende arctische aanvoer in de hoogte, met kleine laagjes die in de aanvoer worden meegenomen, waarbij de wind een beetje wegvalt en aan de grond de wind niet meer voortdurend uit zee waait. Strikt genomen heb je dan aan de grond geen noordwestenwind meer, maar de noord/noordwestcirculatie was wel de aanzet.
Voor wat Vlaanderen betreft komt 80 % van de sneeuwdekken toch voort uit Noordnoordwest circulaties.
mvg,
Dieter
