Gisteren schreef ik dat de toen nog aanwezige sneeuwlaag verdween zoals het sterven van Mozart: langzaam, zonder bloedvergieten (= zonder plassen, sneeuwdrab, druppende daken en goten,...).
Later die avond ging de sneeuw veel sneller smelten door de hogere dauwpunten. Je zag alles verdwijnen terwijl je er bij stond. Een genadeschot zeg maar. Vandaag enkel aan de zijkanten van de weg nog sneeuwresten. Gisteren om 18u had ik niet kunnen vermoeden dat het zo rap zou gaan.
Een troosteloos, donker beeld vandaag. Alsof je terug bent van een zonnige vakantie.
mvg, Rikkie
Quote selectie