Re : Einde winterperiode verliep dan toch als een nekschot
Bericht van: Martijn (Vlaardingen) , 13-01-2009 20:26Gisteren schreef ik dat de toen nog aanwezige sneeuwlaag verdween zoals het sterven van Mozart: langzaam, zonder bloedvergieten (= zonder plassen, sneeuwdrab, druppende daken en goten,...).
Later die avond ging de sneeuw veel sneller smelten door de hogere dauwpunten. Je zag alles verdwijnen terwijl je er bij stond. Een genadeschot zeg maar. Vandaag enkel aan de zijkanten van de weg nog sneeuwresten. Gisteren om 18u had ik niet kunnen vermoeden dat het zo rap zou gaan.
Een troostelijk, donker beeld vandaag. Alsof je terug bent van een zonnige vakantie.
mvg, Rikkie
Wellicht was de winter dan een symfonie van Mozart, die je op een oude langspeelplaat beluisterde, tot een enorme kras het geluid abrupt onderbrak.
Rode pillen, blauwe pillen, zenuwachtig, vingers trillen, site verversen, pluimen staren, ondanks alles rust bewaren...