Ha Edward,
E.e.a. wordt mooi toegelicht door slides 5-8 in het onderstaande verhaal van Prof. McIntyre.
Groet,
Alwin
Slide 5:
Deze slide toont linksboven de uitgangssituatie. Het is een poolaanzicht waarbij 10 contouren langs breedtecirkels zijn getekend. Stel je bv. voor dat je langs 10 breedtecirkels een kleurstof in de stratosfeer zou hebben gebracht, op 30 km hoogte of zo.
Vervolgens laat je de atmosfeer z´n werk doen: de contouren worden vervormd door de stroming. Na 10 dagen zien de 10 contouren eruit zoals rechtsboven, na 20 dagen zoals linksonder.
Slide 6: De bovenste twee figuren op deze slide laten alleen de binnenste 4 contouren zien na resp. 20 en 30 dagen. Gek genoeg zijn de binnenste twee contouren nog "intact". Dit heeft alles te maken met de atmosferische dynamica waarbij het breken van golven voor een dynamische barrière zorgt. Een barrière die onder meer de isolatie van het Antarctische ozongat grotendeels verklaart.
Onderaan zie je de vervorming van de 5de contour na 20 en 30 dagen. De volgende paar slides zullen inzoomen op het gebied in het rode kader, zodat je goed ziet hoe ontzettend fijnschalig de structuren geworden zijn. Kleiner dan een atmosferisch model kan oplossen. Met een "contouradvectie"-model kun je ze echter wel redelijk berekenen.
Slide 7: Inzoomen op het gebied in het rode kader....
Slide 8: En nog verder inzoomen...!
E.e.a. wordt mooi toegelicht door slides 5-8 in het onderstaande verhaal van Prof. McIntyre.
Groet,
Alwin
Slide 5:
Deze slide toont linksboven de uitgangssituatie. Het is een poolaanzicht waarbij 10 contouren langs breedtecirkels zijn getekend. Stel je bv. voor dat je langs 10 breedtecirkels een kleurstof in de stratosfeer zou hebben gebracht, op 30 km hoogte of zo.
Vervolgens laat je de atmosfeer z´n werk doen: de contouren worden vervormd door de stroming. Na 10 dagen zien de 10 contouren eruit zoals rechtsboven, na 20 dagen zoals linksonder.
Slide 6: De bovenste twee figuren op deze slide laten alleen de binnenste 4 contouren zien na resp. 20 en 30 dagen. Gek genoeg zijn de binnenste twee contouren nog "intact". Dit heeft alles te maken met de atmosferische dynamica waarbij het breken van golven voor een dynamische barrière zorgt. Een barrière die onder meer de isolatie van het Antarctische ozongat grotendeels verklaart.
Onderaan zie je de vervorming van de 5de contour na 20 en 30 dagen. De volgende paar slides zullen inzoomen op het gebied in het rode kader, zodat je goed ziet hoe ontzettend fijnschalig de structuren geworden zijn. Kleiner dan een atmosferisch model kan oplossen. Met een "contouradvectie"-model kun je ze echter wel redelijk berekenen.
Slide 7: Inzoomen op het gebied in het rode kader....
Slide 8: En nog verder inzoomen...!
