Eén vader heeft drie koekjes, en twee jonge zoons. Hij wil de koekjes het liefst eerlijk verdelen over zijn twee kinderen, maar hij wil de koekjes niet breken. De vader verzint een bijzondere oplossing. Hij geeft zijn beide zoons direct één koekje. Die mogen ze opeten, maar de zoon die een dag later zijn koekje nog altijd heeft bewaard, krijgt het tweede koekje.
Dit heb ik niet zelf verzonnen. En ik moest hieraan terugdenken bij het zien van het ensemble. De leden die het snelst de bovenluchtkou aanvoeren, laten die kou ook weer het snelst vertrekken. Zie de groene pijl. De leden die geduld hebben, en de kou wat later brengen, lijken voor de lange termijn beter. Zie de oranje pijl. Uitzonderingen daargelaten.
Het lijkt me een interessant dilemma. Iedereen mag voor zichzelf bepalen welk jongetje hij is. Willen we het koekje nu? Of wachten we tot we twee koekjes krijgen?
Ik vond het wel grappig.
Dit heb ik niet zelf verzonnen. En ik moest hieraan terugdenken bij het zien van het ensemble. De leden die het snelst de bovenluchtkou aanvoeren, laten die kou ook weer het snelst vertrekken. Zie de groene pijl. De leden die geduld hebben, en de kou wat later brengen, lijken voor de lange termijn beter. Zie de oranje pijl. Uitzonderingen daargelaten.
Het lijkt me een interessant dilemma. Iedereen mag voor zichzelf bepalen welk jongetje hij is. Willen we het koekje nu? Of wachten we tot we twee koekjes krijgen?
Ik vond het wel grappig.
Rode pillen, blauwe pillen, zenuwachtig, vingers trillen, site verversen, pluimen staren, ondanks alles rust bewaren...