De eerste zag ik aan de andere kant van een kanaaltje, vanachter. Ik liep daar gewoon op een breed stuk gras wat ernaast loopt. Die kon me zo zien lopen. Bleef me rustig ankijken, ik kon rustig mijn camera pakken. Na 30 seconden ging ie weg.
Tweede groep had ik ook eerder in de gaten dan zij mij, maar ook hier liep ik door het bos op een voetgangers pad. Ik ben gewoon heel rustig en langzaam doorgelopen, pakte mijn camera en maakte de foto die je ziet. Derde ontmoeting was weinig later, stond dezelfde boek van in het begin aan dezelfde kant van het kanaal en ik aan de andere. Nu was ie wel wat zenuwachtiger, maar ik heb drie foto's gemaakt (alleen niet goed scherp gesteld).
Viel me ook mee.
Die damherten zijn helemaal kalm (sommigen) er is een groepje van 8 (er zijn er in totaal 160) dat me steeds meer is gaan tolereren. Nu kan ik geregeld stukjes met ze oplopen, loop ik op 5- 10 m en ze eten rustig door. Ik blij ook heel rustig en ga ook vaak even zitten, om geen dreiging uit te stralen. Als ik iemand anders bij me heb, dan lukt dat dus niet. Dus zal wel gewenning zijn.
Nog leuker: op zaterdagen en zondagen is het drukker en dat weten ze. Dan zijn ze schichtiger, banger en gaan ze in een grote groep bij elkaar lopen. Echt 25-30 stuks, heb ik al gezien (en gefotografeerd). Maandag tot en met vrijdag zijn er alleen kleine groepjes en ook solitaire dieren, die ik vandaag dan ook te pas en te onpas ben tegengekomen. Tijdens de bronst zijn de anders wel erg angsthazerige mannetjes (die laten die vrouwtjes gewoon stikken, rennen direct weg) niet zo bang en moet je uitkijken. Dan kunnen ze ook mensen aanvallen...Maar is in dit park nog nooit gebeurd.
Quote selectie