Wie de antropogene oorsprong van de stijging in CO2 concentratie dus wil aantonen, zal deze redenatie moeten bewijzen.
Helemaal niet. Het uitgangspunt is de waarnemingen, zoals het hoort: we vinden isotoopverhoudingen in
samples van lucht, koralen, enzovoorts. We zien daarin veranderingen optreden, naar verloop van tijd relatief steeds minder 13C. We kennen ook de samenstelling van fossiele brandstoffen, van planten, enzovoorts. We weten ook hoe planten en organismen omgaan met koolstof. Op basis daarvan kan je volledig chemisch redeneren hoe -in theorie- een en ander moet doorwerken, dus kan je voor de veranderingen ook terugredeneren naar de oorzaak. Je kan precies uitrekenen wat de z.g. toevoegende flux zou moeten zijn, in Gt koolstof. Die schattingen komen zeer nauwkeurig overeen met schatting van de antropogene uitstoot. Daar komt bovenop dat 'the usual suspects' (verhoogde oceaanuitstoot, vulkanen, enzovoorts) al zorgvuldig uitgesloten zijn.
Het is enkel een kwestie van het verbinden van de punten: welk onderdeel in de koolstofcyclus met relatief weinig 13C heeft zich zodanig gemanifesteerd dat ook planten, organismen, enzovoorts wereldwijd zich daaraan hebben aangepast? Het is allemaal al decennia geleden aangetoond. Wat historische lectuur:
-
Variations in concentration and isotopic abundances of atmospheric carbon dioxide, Keeling (1957)
-
Recent trends in the 13C/12C ratio of atmospheric carbon dioxide, Keeling et. al. (1979)
-
Oceanic Uptake of Fossil Fuel CO2: Carbon-13 Evidence, Quay et. al. (1992)
-
Isotopic characterisation of anthropogenic CO2 emissions using isotopic and radiocarbon analysis, Meijer et. al. (1996)
-
The Contemporary Carbon Cycle, Hougthon (2003)
Gr. Ben
Quote selectie