Het semi-lagrangiaanse schema van ECMWF houdt in dat op elke tijdstap de gridpunten van het rekenrooster de aankomstpunten voorstellen van 'backward' trajectorieën op het tijdstip in de toekomst. Het punt dat bereikt wordt tijdens dit achterwaarts traceren geeft aan waar een luchtdeeltje vandaan kwam aan het begin van de tijdstap. Tijdens het transport ondergaat het allerlei dynamische en fysische invloeden. In essentie worden inderdaad alle verwachtingswaarden gevonden door interpolatie (met gebruik van waarden van het interpolatiegrid van de vorige tijdstap) naar het vertrekpunt.
Ik denk dat je het beste kunt vergelijken met een zee met stromingen: de euleriaanse oplossing gaat uit van mensen die op eilandjes in een grote zee met stromingen staan, zij zien de bewegende luchtdeeltjes en volgen ze. De semi-lagrangiaanse manier is een waarnemer die in een bootje zit in de zee en meegevoerd wordt. Hij weet zijn begin en eindpositie en de invloeden die het bootje ondervindt. De toestand bij de eilandjes wordt geïnterpoleerd.
Gr. Ben
Ik denk dat je het beste kunt vergelijken met een zee met stromingen: de euleriaanse oplossing gaat uit van mensen die op eilandjes in een grote zee met stromingen staan, zij zien de bewegende luchtdeeltjes en volgen ze. De semi-lagrangiaanse manier is een waarnemer die in een bootje zit in de zee en meegevoerd wordt. Hij weet zijn begin en eindpositie en de invloeden die het bootje ondervindt. De toestand bij de eilandjes wordt geïnterpoleerd.
Gr. Ben
Bericht laatst bijgewerkt: 12-12-2009 22:48
