Zo zo, dat is toch veel invloed van dat zonnetje. Je vertelde eerder dat de zon slechts marginale invloed had. Dat geldt natuurlijk voor invloed omhoog als omlaag. Nu de zaak wat stagneert geldt het zon-argument ineens wel?
Ik heb gezegd dat de zon een marginale invloed heeft kijkende naar de elfjarige cyclus (dus verschil maximum-minimum) en in de afgelopen twee eeuwen. Dat wordt met dit rapport niet weersproken, als je beschouwt dat de totale verandering in temperatuur tussen 1850 en 2009 circa 0,8 graad was, waarbij de zon ~0,5 W/m² krachtiger is geworden tussen 1850 en 2000 en minder dan 0,1 W/m² zwakker in de tien jaar daarna. In temperatuur maakt dat nog geen 0,15°C uit, ofwel nauwelijks 20% van die 0,8 graad. Het gaat hier om de langjarige trend in zonnestraling, los van de elfjarige cyclus, die hoogstens een paar honderdsten van een graad verschil maakt.
Mocht de zon inderdaad terugzakken naar een niveau vergelijkbaar met het Maunderminimum, wat volledig speculatief is, zoals ik in dit topic al schreef maar ook al diverse malen eerder heb gesteld, dan betekent dat een reductie van 1 W/m² in inkomende straling. Dat levert op zichzelf een daling op van 0,2 tot 0,4 graad. Daarmee komt de totale stijging voor de komende drie decennia niet uit op +0,4 tot +0,6 graad, de stijging die het PCCC verondersteld door menselijke actviteiten, maar op 0,0 tot 0,4 graad. Die veronderstelling is ook vrij discutabel, want 0,4 tot 0,6 graad stijging in de komende drie decennia betekent 1,2-1,8 graad stijging tussen 1990 en 2100, terwijl het hele spectrum aan IPCC modellen uitkomt op 1-6 graden stijging met 3 graden als middelwaard.
Dit alles heb ik vele malen op dit forum geschreven, wat je gewoon kan nazoeken, en de cijfers zijn ook volledig geaccepteerd in de klimaatwetenschap. Het zon-argument heeft daarbij ook altijd al gegolden, maar sommigen doen net alsof de klimaatwetenschap alle temperatuurveranderingen over de afgelopen twee eeuwen volledig en blind op de mens gooit. De klimaatwetenschap schrijft ongeveer 50 tot 75% van de stijging van de temperatuur in de eerste helft van de twintigste eeuw toe aan de zon, de rest aan de mens, vulkanen en El Niño/La Niña optredens. De klimaatwetenschap schrijft nagenoeg 100% van alle veranderingen in de eeuwen daarvoor toe aan de zon, vulkanen en El Niño/La Niña optredens. De klimaatwetenschap is niet blind voor de zon, in tegenstelling tot wat vaak beweerd wordt.
Samengevat heb ik tot dusver twee bezwaren bij de prognoses van het PCCC: er wordt verondersteld dat de zon de komende drie decennia een langjarig minimum kan gaan kennen, vergelijkbaar met het Maunderminimum, resulterend in een tempering van 0,2 tot 0,4 graad in de wereldwijd gemiddelde temperatuur. Dat is erg kort door de bocht: onder astrofysici is men ernstig verdeeld over variaties in zonneintensiteit de komende dertig jaar. Er wordt al zeker niet 'steeds meer' gedacht dat er een Maunderminimum is begonnen. Het tweede bezwaar betreft de 0,4-0,6 graad stijging die menselijke activiteiten de komende drie decennia zouden bewerkstelligen: dat betekent 1,2 tot 1,8 graad stijging over de periode 1990-2100, wat onderin de bandbreedte ligt van de IPCC modellen. Die geven een stijging weer van 1 tot 6 graden in diezelfde periode, met een middelwaarde van 3 graden. Dat betekent 0,8-0,9 graad stijging in de komende drie decennia, beduidend hoger dan de bovengrens van 0,6 graad van het PCCC.
Gr. Ben