Die CAPE is ook zoiets. Ik denk dat we in april wel een beetje onweer hadden bij lagere CAPE waardes, temperaturen,... dan gisteren.
De kleinere/lichtere buien zijn veel gemakkelijker te voorzien. Dat heet er mee te maken dat de kleine buien voorkomen in luchtsoorten die vanaf de grond onstabiel zijn. Vaak betreft het maritiem polaire lucht die over een warme(re) ondergrond (uit)stroomt. Door het opwarmen van onderaf wordt convectie gegenereerd en in deze luchtsoort leidt dat vaak tot ondiepe lichte buitjes. Als er een hoogtetrog of afgesnoerd hoogte laag in de buurt is heb je ook nog een forcering in de bovenlucht die buien nog wat steviger kan maken (dan grotere kans op onweer en niet al te grote hagel).
Bij hoge CAPE-waarden heb je vaak dat je daarbij ook nog een 'trigger' nodig hebt om de buienvorming te laten gebeuren. Er hoopt zich veel warmte en vocht op in de onderste lagen van de atmosfeer, maar dat wordt nog tegen gehouden door bijv een inversie erboven. 'Spontane' convectie komt weinig voor dan: of het moet zeer sterk opwarmen (dat is vaak de trigger van losse warmteonweders aan het einde van de middag) of je hebt een forcering op meso- of synotische schaal nodig. Die forcering is dan nodig om de tegenwerking van bijv die inversie te overwinnen. De forcering moet dan de lucht dwingen om op te stijgen, wanneer zed dat niet uit zichzelf kan. Een convergentielijn, of een koufront kunnen als forcering dienen, maar ook een zeewindfront of een 'outflow boundary' (voorste begrenzing van uyitstromende lucht van andere buien). In de VS heb je ook de dryline die buien kan genereren.
Gisteren hadden we ook echt een trigger nodig, de lucht was onderin te droog om convectie vanaf de grond door te laten groeien/stoten tot hoog in de troposfeer. De lucht hogerop was wel onstabiel (was ook wel te zien aan de diverse onstabiele Ac bewolking), maar de aansluiting van onderaf kon niet gemaakt worden. De lucht was zo droog dat het behoorlijk moest opwarmen om buienvorming vanaf de grond te krijgen.
Ik denk nu achteraf dat de convergentielijn en het uitstervende buiengebied dat daarbij zat idd ons de das om heeft gedaan. Enerzijds door afkoeling van de lucht door regenval en instroom van afgekoelde lucht anderzijds ook door stabilisatie van de hogere luchtlagen.
In de GFS-runs was ook nog veel onstabiliteit te zien op het koufront, maar in werkelijkheid was dat al weggewerkt door dat uitstervende regengebied.
Wat trouwens ook nog te zien was in de modelruns is dat het thermische laagje wat vanuit Frankrijk riching NN O trok zich bij ons zou uitdiepen. Ik denk dat het uitdiepen in de modelruns ook samenhing met de berekende neerslaghoeveelheden.
Ik kan me niet meer de kaartjes van de jet voor de geest houden, maar als ik er nu over nadenk lijkt het me heel logisch dat GFS de LU (linkeruitgang) v/d jet wel op een gunstige plek had berekend, daarmee zou je ook de berkende uitdieping v/h thermische laagje kunnen verklaren en de grotere neerslaghoeveelheden door geforceerde opstijgingen.
Als je trouwens meer wilt weten over onweer en onweerverwachten dan is deze link misschien wel interessant: http://www.downunderchase.com/storminfo/stormguide/ (wel voor Australie, dus pas op: situatie qua wind en luchtsromen is in het ZH iets anders dan hier).
En verder zijn de gidsen van Karim Hamid wel aan te raden, je vindt er een aantal via deze link: http://www.weerkunde.be/extreem-weer.htm
Bericht laatst bijgewerkt: 07-06-2010 17:36
