Misschien dat Johan dat denkt en misschien niet. Ik schuif hem niks in de schoenen. Ik ben het er wel heel erg mee eens dat mensen anderen op basisv an hun moraal of zelfs een algemene moraal nogal eens de les willen lezen. Dat werkt vooral averechts.
Gisteren namen we afscheid van een vriendin die in Schotland woont en nu voor twee jaar in Perth (de Australische uitvoering!) gaat wonen. Haar man is geofysicus (die mij vertelde dat ie liever klimatologie had gestudeerd overigens....) en werkt in de petrochemische industire en die wilde sowieso wel even uit Schotland weg.
Enfin: die vertelde dat je in Schotland nu een reclame hebt waar je een kind van vier ziet wachten op een bloedtransfusie en de dood nabij is. Zij zei dat iedereen NATUURLIJK bloed MOET geven. Oh ja? Nou, ik vind van niet. Dat moeten mensen beslist niet. Ik heb haar dat ook vriendelijk verteld, dat ik dat zo niet zie en zelf niet doe. Bijvoorbeeld omdat ik vind dat mensen, ook kinderen, kunnen sterven en dat dit vanzelfsprekend dramatsich is voor de ouders. Ik ze dat vanzelfsprekend niet gun maar ik wel in mijn achterhoofd heb dat we EN vrijwel niks aan het broeikaseffect doen, ons leven betekent dat andere palnten en dieren dat niet kunnen, dat we ze voor ons opofferenen ik dus helemaal niet blij wordt van meer mensen. Ik haat ze niet, maar liever een miljard ipv 7 miljard. Dus voormij is dat geen puur goed doel. Dat is nu eenmaal mijn kijk op de zaken. Ik adviseer echter niemand om net als ik dan maar geen bloeddonor of orgaandonor te worden. Ik doe het op mij manier en jij op de jouwe. Je verandert er voor mij niet door in een goed of ineens slecht persoon. Iemand denkt er gewoon anders over, soms totaal anders dan ik. Meer niet.
En dus heb ik ene collega die diametraal tegenover me staat op gebied van milieu (heel de Amazone weg laat hem koud) en dieren (een hond doodrijden vond ie vervelend...vor de deuk in zijn auto. En dat was GEEN grapje). Hij is een zenuwenpil en ik niet. Hij is ZEER oordelend en ik niet. Ik heb hem aan een goed passende vrindin geholpen (haha, mijn colegaatje en jawel: ze zijn beide aardig wat positiever geworden..zoals ik me wenste..hahaha).En we kunnen het prima met elkaar vinden! Want: ik accepteer hem zoals hij is en hij mij zoals ik ben. Guess what: over dieren is nu in elk geval anders gaan denken. Voorheen vond ie dat je prima 1 miljard proefdieren kon gebruiken, boeide hem niet. We praten er heel af en toe over en ik zeg gewoon waarom ik anders denk. En na 8 maanden kwam ie erop terug en zei ie dat ie dat inderdaad wel anders was gaan zien. Dat het wel kan, alleen als het stikt noodzakelijk is. Niet dat me dat verder veel kan schelen, als hij hetzlede was blijven denken dan was dat ook goed. Maar als ik hem verwijtend had toegesproken, was dat denk ik niet gebeurd.
Nogmaals: we lachen heel wat af samen. Dat was bij een sterk moreel oordeel van een van ons denk ik niet gebeurd.
Quote selectie