Om even uit te rusten ben ik wat gaan slenteren door de gangen van dat tehuis. Ik heb maar één woord voor wat ik zag: schokkend. Sommige bewoners zaten met ramen en deuren open in hun ondergoed; starend met een volledig lege blik. Amechtig vanwege de hitte.
Die starende blik kom je natuurlijk veel tegen in bejaarden en verpleegtehuizen, alleen nu viel het op omdat je naar binnen kon kijken. Dementie, Alzheimer kunnen er voor zorgen dat mensen soms maar wat apatisch op een stoel zitten. Ik zit met dit weer ook weleens met een boxershortje met ramen en deuren open in huis.
Kortom jouw eigen gevoel gaf aan dat het zielig en schokkend was terwijl het misschien voor die mensen zelf niet zielig of schokkend was en je legde een directe link met de hitte terwijl er ook in andere jaargetijden genoeg ouderen met eens starende en lege blik te vinden zijn in dergelijke tehuizen, uiteraard zou ik haast zeggen...
Tuurlijk speelde hittebeleving bij enkele van die mensen waarschijnlijk een rol ,maar jouw eigen gemoed blijkbaar ook...
Toen schoot mij de hier ook vaak gemaakte vergelijking tussen hitte en bittere kou (sneeuwstormen, etc.) te binnen. Ik wist het - net als nu - zeker; in dat tehuis was prima te leven geweest als het buiten -15 graden was geweest en het had stevig gesneeuwd. Nu kwamen de omstandigheden van de bewoners op mij nogal dramatisch over.
Zo'n berichtje van het CBS haalde die nare herinneringen weer naar boven. Tegen kou kun je iets doen, tegen hitte in non-airco gebouwen niet.
Bij mijn Opa is het ook met -15 niet te doen, ook bloedheet, blijkbaar maar 1 stand stoken en voor iedereen zo warm mogelijk.
Dus een goede klimaatbeheersing moet gewoon in dergelijke huizen wat mij betref die ook in de individuele kamers afzonderlijk inregelbaar is.
Een goed hitteprotocol is ook al een heel begin, in veel verpleeghuizen ontbreekt dat ook, al was het maar door het gebrek aan mensen...
Quote selectie