Je hersens en je manier van denken zorgen er dus voor dat je overleeft. Dat is een mens eigen. En anderen nemen het risico en hun hart stopt er dan toch mee. Dat is ook een keuze of lijkt een keuze (omdat niet alles bewust wordt gedaan). Ik zou jou aanpak volgen denk ik, al neem ik van nature wel meer risico. Soms denk ik: 40 jaar of 80 jaar: op een eeuwigheid maakt het uiteindelijk geen snars uit. Aangezien iedereen mij echter zo enorm op mij gesteld is, is het wel erg jammer voor de achterblijvers natuurlijk. Kijk, zo asociaal ben ik du sook weer niet
Ik zeg wel eens: 'beter een kort en een gelukkig leven dan een lang en ongelukkig leven'. Dus eigenlijk kan ik je wel volgen (waar gaan we dat schrijven
). Ik denk wel na over bepaalde risico's maar je kan gewoon niet alles incalculeren/vermijden. Wat? Waar? Wanneer en hoe? Dat weten we dus niet. Daarom geniet ik er nu ook meer van, van dat gekke leven. Ook al kan mijn langzame manier van leven mij niet vrijwaren van 'de dood'. We ontsnappen er niet aan. Ergens vind ik dat akelig maar ik kan er maar beter mee leren leven... En dat geldt voor iedereen.Groetjes,
Katya Quote selectie
De temperaturen buiten worden gemeten vanop de eerste verdieping 
.
.