De hoeveelheid Arctisch ijs was afgelopen september de op een-na-laagste (na 2007), minder dan de vorige twee jaren. De sneeuwbedekking in Siberië was afgelopen oktober echter vrijwel normaal, juist een stuk minder dan de afgelopen twee jaar.
De onderzoeken van Cohen over relatie Arctisch ijs - sneeuw Siberië - NH winters omvatten slechts zo'n 20 jaar, een erg kort tijdsbestek. Een paar 'uitzonderlijke' jaren kunnen zo'n tijdbestek enorm beïnvloeden. Cohen roemt met name zijn 'scores' voor de winters 2009/2010 en 2010/2011.
Natuurlijk kan ontbreken van ijs ten N van Siberië in oktober zorgen voor extra sneeuwval (net als het Lake-effect bij de VS-Canada meren). Maar de wind moet dan wel uit de goede hoek komen (noordelijk dus), hetgeen geen vanzelfsprekendheid is.
Verder was de winter 2009/2010 relatief koud in onze contreien alsmede N-Amerika, maar voor het hele noordelijk halfrond was het de op 4 na zachtste. De winter 2010/2011 leek er wat meer op met een 16e plaats sinds 1901.
Ik wil de denkbeelden van Cohen niet geheel afschieten. Het is heel goed mogelijk dat de sneeuwbedekking in Siberië in oktober enige invloed heeft op winterweer in onze contreien. Ik denk echter dat die invloed erg beperkt is.
Idem dito voor de invloed van activiteit van de zon, zoals bv. door Lockwood en anderen gepropageerd. Een inactieve zon kan samengaan met meer blokkades, maar die blokkades moeten wel op de goede plek plaatsvinden om ons met mooi winterweer te verblijden. Waar Lockwood min of meer significante verbanden vond tussen Open Solar Flux en de Central England Temperature in de winter, blijkt er geen significant verband te bestaan als we kijken naar de temperatuur van Nederland of Centraal Europa (eigen onderzoek).
Samenvattend: zowel de sneeuwbedekking in Siberië in oktober als de activiteit van de zon kunnen een beperkte bijdrage leveren aan hoe een komende winter zal uitpakken. Het is meer dan niets, maar ook niet veel meer dan dat.
Quote selectie