Moet ik blij zijn met een 'bah'? Dat is hetzelfde als iemand uitspuwen en niet willen begrijpen. Nog niet eens proberen te begrijpen dat iemand die ooit iets gestudeerd heeft en het allemaal heeft zien veranderen (ik ga niet nog eens herhalen wat ik hierboven al gezegd heb, ik ben niet gek noch 'puberaal'). En dan moet ik me maar laten doen? Dat het de verkeerde keuze was destijds. Dat ik die kunst maar niet had moeten leren? Moet ik me dat laten zeggen? Ik ben geen Nobelprijswinnar. Ik ben geen World-Press-fotograaf en zal dat nooit worden, dat is niet mijn ambitie. Al heb ik wel zin om te fotograferen. Maar ik heb de energie niet meer. Ik ben Katya, ik heb hard gestudeerd en met vallen en opstaan. Het ging niet vanzelf. Ik heb moeite moeten doen om dat niveau te halen. Maar het kwam er uit. Jaren heb ik meegedraaid met de veranderingen tot ik er genoeg van had en mijn richting drastisch heb veranderd (omwille van het feit dat ik bijna dood was, gezondheid). Maar dat is zielig. Daar beginnen we niet over. Dan krijg je een 'bah!' in je gezicht? Ik denk dat ik eerder 'bah' mag zeggen omwille van sommige reacties.
Groetjes,
Katya
Bericht laatst bijgewerkt: 01-05-2014 18:15
De temperaturen buiten worden gemeten vanop de eerste verdieping 
.
.
