Ben heeft hier ooit uitgelegd dat de verstoringen in de ECMWF-pluim zodanig worden uitgekozen dat ze zo groot mogelijke verschillen in ontwikkeling geven. Hoe je tot zo'n resultaat kunt komen is natuurlijk niet makkelijk uit te leggen, en dàt is dus 'hogere wiskunde' (ik weet het zelf ook niet).
Vanuit een startpunt met zacht weer, zoals nu, houdt deze werkwijze vaak in dat er een heel aantal leden zullen zijn die een forse afkoeling geven; dat volgt uit het opgelegde format van een zoveel mogelijk verschillend resultaat. In feite kun je daar nauwelijks een verwachting op baseren, omdat het eigenlijk alleen mogelijkheden zijn.
Op deze manier kijken we keer op keer juist bij de ECMWF-pluim tegen 'afkoeling' aan, die vervolgens verdwijnt als hij dichterbij komt. Maar het systeem werkt nu eenmaal zo.
Quote selectie