Dat is wel de basis, en die is idd simpel. Voor wat alle mogelijke terugkoppelingen en lokale gevolgen betreft is het een ander paar mouwen. De interactie daar is veel complexer. Totnogtoe lijkt het erop dat de meeste terugkoppelingen het effect zullen versterken: toegevoegd methaan door het verdwijnen van permafrost (dat blijft gelukkig maar enkele tientallen jaren in de atmosfeer blijft, niet 150.000 jaar zoals CO2, maar het werkt veel krachtiger als broeikasgas), de ijskappen van Groenland worden door het smelten zwart vanboven, door gruis, zand en roet dat op de toplaag achterblijft. Hierdoor wordt de zonnestraling opgenomen in plaats van weerkaatst, wat het smelten versnelt. Ook het verdwijnen van zee-ijs aan de noordpool (ik gok al sinds 2012 dat 2017 het eerste ijsvrije jaar wordt aan de noordpool, we lijken goed op weg) waardoor ook daar het zonlicht in het water verdwijnt, zodat de oceaan daar ook sneller opwarmt (al denk ik dat dit door de lage zonnestand aan de polen nog niet zo'n vaart zal nemen. In elk geval wordt er zo meer zonlicht opgenomen dan op een ijsoppervlak, maar water reflecteert ook meer als licht er laag op invalt tov een hoge zonnestand).
Voor Europa is er misschien een negatieve terugkoppeling in het verschiet: het versneld smelten van ijs op Groenland voegt veel koud zoet water toe aan de oceaan, wat de golfstroom kan inperken, zodat we dus met koudere zeeën, en misschien ook een kouder klimaat te maken krijgen.
Quote selectie