Hoewel alle processen die met het weer te maken hebben enorm complex zijn en we dit nog lang niet allemaal hebben doorgrond, is er iets waar je als mens houvast aan moet vinden en dat is in dit geval de modeluitvoer.
Elke run begint met input van de situatie op dat moment en vervolgens drukt men op de knop en gaat de computer rekenen op basis van door mensen gemaakte formules en regels en doet dit tot zover vooruit als men maar wil.
Daarbij kent een computer geen voorkeuren en emoties en laat het zich niet afleiden door wat dan ook.
Juist dat maakt computers zo enorm 'betrouwbaar' en is samen met het aspect dat hij veel meer en veel sneller kan dan een mens, dé reden dat ze ooit zijn uitgevonden.
Als een kaart in de Operationele run op +240 laat zien dat het bij ons sneeuwt, dan is dat op dat moment 'de waarheid' volgens die Operationele run.
Om te zien wat eventuele andere mogelijke scenario's zijn, moet men gebruik maken van het ensemble of de pluim.
Het is dus niet zinnig om een Oper-kaart van +240 te pakken en dan zelf te gaan zeggen, als dit, dan dat en mogelijkheden zus of kansen zo, want dat kan de computer beter dan wie dan ook.
Waarom verschilt de ene Oper soms zoveel met de voorgaande?
Omdat de nieuwste Oper begint te rekenen met alle input die er op dat moment is ingevoerd (tussen elke run zit 6 uur tijd) en er op basis van die input met het verstrijken van de tijd eerst kleine, en hoe verder je komt steeds grotere, verschillen kunnen gaan optreden.
Is de nieuwste Oper dan betrouwbaarder dan zijn voorganger?
In de basis is het antwoord hier op ja, omdat hij uitgaat van de situatie op dat moment, maar er zijn nog wel een paar mitsen en maren.
Uiteraard moet bij het verschijnen van het ensemble bekeken worden hoe de Oper zich daartoe zal verhouden en als die op bepaalde punten (sterk) afwijkt, valt het te bezien of er (enige) steun is voor het door de Oper getoonde scenario.
Verder is het ook van belang om te kijken hoe de nieuwste Oper zou passen in het ensemble van de voorgaande run.
Moraal van dit verhaal is dat we als mensen niet moeten denken dat we dergelijke berekeningen beter kunnen dan de beste weercomputers ter wereld, maar dat we er ook niet vanuit mogen gaan dat diezelfde computers het altijd bij het rechte eind hebben (zie ook 1e alinea).
De valkuil van de mens is dan echter dat met voorgaande zin in het achterhoofd, we denken dat we in staat zijn de computers te kunnen corrigeren, waarbij we bewust of onbewust gaan zoeken naar het door ons gewenste weertype en de modeluitvoer als het ware in die richting praten.
Quote selectie