Er zit hier ook een psychologisch verhaal aan vast. Op het moment dat je de ene keer wel verder vooruit kijkt en de andere keer niet dan wordt het voor de leek al erg moeilijk om te bepalen hoe betrouwbaar het allemaal is.
Daarom probeer ik altijd, hoe enthousiast ik vaak ook ben, toch een slag om de arm te houden. Natuurlijk klinkt het geweldig als ik zeg dat het hard gaat vriezen en het gaat hard vriezen over 10 dagen, maar men verwacht dan ook dat ik altijd een tiendaagse verwachting maak. Vandaar dat ik Jan Versteegt prima begrijp.
Variabele betrouwbaarheid is onlosmakelijk verbonden met iedere verwachting, zeker die van het weer. Dat moet prima uit te leggen zijn aan het grote publiek.
Gerrit Hiemstra deze week liet goed zien hoe je zoiets aanpakt. Gewoon aangeven dat deze keer de verwachting minder zeker is. Het televisiepubliek is echt niet zo dom dat ze dat niet begrijpt.
