Van mijn jeugd hernner ik mij de strenge winters van 1979 en jaren tachtig. Compleet met zeeijs, in windwakken fietsen en auto's die over het ijs reden. Ook de lange kurkdroge zomer van 1975 was uitzonderlijk. Compleet met een zeer heftige windhoos over ons dorp: https://bartjestruun.blogspot.nl/2013/08/windhoos-van-14-juli-1975.html
Voor de stormen van begin jaren 70 was ik helaas nog te jong.
In de jaren tachtig hebben we een week lang in de mist naar school gefietst en vele vele keren in de regenpak stappen was geen pretje. Ook herinner ik me nog verschillende warme winters zonder sneeuw. De bruine smoglaag zie ik nu gelukkig nooit meer, maar was toen heel vaak zichtbaar rondom bijvoorbeeld Delfzijl en Twente. Het meeste weersituaties zijn echter vervlogen in mijn herinnering, ik beleefde het weer toen ook heel anders; met een regenmeter heen en weer (die door een vervelende broer werd gemanipuleerd 
) en ruitjespapier grafiekjes maken. :-)
Weerbeleving was vooral gevoel en beleving in real life
Wat me de laatste jaren positief opvalt, zijn vooral de hoge gemiddelde temperatuur, de hoge neerslagpieken, de vele korte winterprikjes in het noorden en -negatief- het 'drie maanden herfst' gevoel.
Weerbeleving is nu -als ik niet oppas - vooral ook mede dankzij jullie 
een digitale aangelegenheid geworden.
Ook leuk maar anders.
