Het gemis van koude winters is bij mij vooral nostalgie. Ja, schaatsen is fantastisch. En ja, de uitzonderlijke schoonheid van een witte en koude wereld is ongevenaard. Toch leerde het tijdvlak 2009-2013 me wel dat ik de kou simpelweg beu werd. Winterweer in de lage landen heeft namelijk weinig te maken met de idylische plaatjes uit Oostenrijk of Zweden. Nee, het is grijs, kil en schraal. Er zijn halfbakken vorstperiodes, gevaarlijke wegen en hoge stookkosten. 1963 of 1985 zijn uitzonderingen op de regel... Het nieuwe klimaat geeft er tenminste warm zomerweer, heerlijke lange gouden nazomers, zonnige en droge lentes en af en toe de schrik van grote neerslagsommen en heftig onweer voor terug. Stormen doet het ook nog steeds, en verstilde winterochtenden treden ook nog steeds op. Zelfs een mooie winterperiode kan nog, zoals in 2012.
