Het gaat niet om welk probleem nú het grootst is maar wat het grootste mondiale probleem in de toekomst wordt, regeren is vooruitzien. Nu geen adequate maatregelen nemen betekent nòg grotere problemen later, dat wil je je kinderen en kleinkinderen niet aandoen. En ook al hecht je geen waarde aan de overweldigende hoeveelheid wetenschappelijk en meetbaar bewijs dan wil je het er toch niet op gokken toch?
Wat mij vooral enorm verbaast is dat er intelligente mensen rondlopen die geloven dat onze 'maatregelen' een ingezette klimaatsverandering kan stagneren of terugdraaien. En iedere keer verbaas ik me er weer meer over. En dan is 'wil je dan niks doen?' een enorme dooddoener.
Waartoe niks doen leidt zijn genoeg wetenschappelijke rapporten over verschenen. Er staat in geen enkel rapport dat de opwarming is terug te draaien. Wat er wel staat is dat het verschil maakt als we de uitstoot sterk verminderen in plaats van elk jaar verhogen. Dat we er vervolgens geen zak aan doen is een ander verhaal.
Hoi Jan. Rondom de midoceanische rug is er vulkanische activiteit zoals je waarschijnlijk weet. Soms komt er (tijdelijk) een stroom hete zwavelachtige substantie door de aardkorst naar boven. Deze brengt een gigantische overload aan voedingsstoffen (en bacteriën) mee waar omheen binnen enkele weken (vanaf het moment dat de 'rook' eruit komt) gigantische kolonies garnalen ontstaan. Deze kolonies floreren en nemen steeds in omvang toe en zuigen alle voedingsstoffen op die er zijn. Hier hebben ze geen controle over, ze kunnen niet anders als collectief, het is natuurlijk. Wanneer de stroom van voedingsstoffen op een zeker moment ophoudt is het een kwestie van tijd eer de gehele populatie aan zijn einde komt. Wat resteert is een gigantisch zeekerkhof. Het is een proces van ontstaan, groei afname en sterfte. Dit is ook het lot van de mens, vroeg of laat, hoe je het ook wendt of keert. Een nieuwe ijstijd bijvoorbeeld kan in hele korte tijd ontstaan (enkele tientallen jaren), zo'n scenario zou voor miljarden mensen het einde kunnen betekenen. We leven bij de gratie van de aarde en dat hele verhaal van CO2 verminderen en 'bewust' worden is echt peanuts vergeleken de natuurlijke veranderingen die de aarde zelf doormaakt met of zonder menselijke bevolking. Het is echt aandoenlijk om mensen nu in grote 'zorgen' te zien om haar egoïstische voorbestaan terwijl wij helemaal geen zeggenschap hebben over ons uiteindelijke lot. Het idee dat we met maatregelen tot CO2 beperking de aarde een kant op kunnen duwen en ons voortbestaan kunnen garanderen is kinderlijk en zeer naïef en laat zien hoe wanhopig angstig aangelegd de mens eigenlijk is. Maar het geeft ons wel het gevoel dat we controle erover (kunnen) hebben. En op dat gevoel wordt ingespeeld, wat diep triest is gezien de werkelijke waarheid die erachter schuil gaat. Laat de mens gewoon zijn lot onder ogen komen en accepteren dat haar voortbestaan niet gegarandeerd is en zelfs het menselijke ras van tijdelijke aard is. Misschien dat ze zichzelf dan eindelijk wat meer gaat liefhebben en koesteren. Je moest eens weten wat voor moois dáár uit voort kan komen.
