Ik denk dat er veel mensen zijn die gerust wat willen inleveren of beter opletten met bepaalde zaken die een versnellend effect hebben op de opwarming. Ik zit alleen echt op mijn maag met het gevoel van zelfhaat dat de laatste tijd zo wordt gepropageerd. Dit draadje begint al met de woorden "WE verkloten het, wat zijn WE toch een stel kleine kinderen en vaak zijn dat nog de zachtaardigste uitspraken. Denken WE dan echt met onszelf een schuldgevoel aan te praten dat WE successen gaan boeken? Op mij heeft het alleszins een averechts effect. Greta mag nog zoveel brullen dat we moeten panikeren maar ik zal nooit in mijn verdere bestaan aanstalten maken om tot paniekmodus over te gaan. Geen enkele goeie kapitein of piloot heeft zijn toestel en passagiers al veilig aan de grond gezet door te panikeren of de checklist in noodgevallen te schreeuwen tegen zijn copiloot. Verder heb ik ook meer en meer het gevoel dat er elke dag wel iets nieuws bijkomt om ons over te schamen of schuldgevoelens te hebben. Toen ik dat van de toestand in de oceanen hoorde dacht ik meteen "oh gosh, niet weer... nog een reden om eindeloze discussies te voeren zonder dat die iets constructiefs voortbrengen."
Mekaar een depressie in praten lijkt soms de enige uitkomst van zulke discussies.
Ik blijf het herhalen: Een goeie boodschap, verkeerde boodschappers.
Een goeie verkoper dwingt niet of dringt niet aan.
Die verleidt.
.