Eerlijk gezegd vind ik de term streng niet meer van toepassing. We gaan nu een hittegolf ook niet definiëren als een reeks van 5 maal 28+ met daarin 3 maal 33+?
Strenge winters zijn winters met langdurige vorst en grote impact op de samenleving. 1979 zou daar dan bij kunnen horen, al voldoet deze niet aan de oude norm van streng, nl K=300 of meer. Strenge winters bestaan eenvoudigweg niet meer. 2010 werd streng genoemd door een paar vorstperioden met lichte tot matige vorst. Onzin in mijn ogen. Het gaat zo ver dat 2018 door een enkeling al streng genoemd werd, alleen door een pittige en late vorstperiode. We moeten van de terminologie geen "dagwaarde" maken. Ook niet andersom, zoals in een weerbericht het weer op maandag zeer warm werd genoemd.
Juist het teloor gaan van de zeer koude winters en het toenemen van de zomerhitte wordt weerspiegeld in de getallen en laat de opwarming zien. Ik ben ertegen om onderweg de spelregels wat betreft de terminologie te veranderen.
Hieronder nog een citaat uit mijn artikel in "Weerspiegel", het blad van de VWK. Word lid, dan kan je de gehele reeks artikelen over de winter van 63 lezen. (www.vwkweb.nl)
Historisch perspectief
Weinig winters in onze recente geschiedenis hebben zo’n massieve en hevige koudeperiode laten zien als de winter van 63. Het is ook de laatste winter geweest van het kaliber “zeer streng”. Ik zou zeggen: de laatste echt grote winter. Voor mijn generatie de winter der winters, de non pareil, de grote winter. Voor de generatie van mijn vader was dit de laatste in een reeks spraakmakende winters in de voorgaande decennia. Of het daarna uitblijven van dergelijke grote winters uitsluitend op rekening van de globale opwarming komt, is moeilijk te zeggen. Maar duidelijk is in ieder geval dat sindsdien de zeer koude of strenge winters minder talrijk werden dan in de periode 1929 t/m 1963 en bovendien werden de koude uitschieters minder koud. Opmerkelijk in de periode na 1963 blijft natuurlijk de winter van 79 met de extreme sneeuwstormen en extreme transportkou. Hoe dan ook, de winter van 63 lijkt een afsluiting te zijn van een periode met veel spraakmakende en strenge winters, met kort daarvoor nog de winter van 56 met een extreem koude februari. Tekenend is ook het aantal elfstedentochten: 1929, 34 (dec 33), 40, 41, 42, 47, 54, 56, en 63. Dat zijn er 9 in een periode van ongeveer 40 jaar (1925-1965). In de 40 jaar daarna nog slechts 3 en op de volgende zitten we nu al weer 23 jaar te wachten.