Mondiaal ging de temperatuur, na een dip rond 1975, begin jaren '80 al omhoog. De Stille Oceaan warmde op met meer en krachtigere El Nino's. Aanvankelijk bleef de warmte rond Amerika hangen en kon Europa niet bereiken vanwege een dip in de warme golfstroom (koude Atlantische Oceaan) maar toen rond 1988 de golfstroom aantrok en de NAO steeg bereikte de warmtegolf ons ook. De grootste opwarming zagen we in de winter en lente, samen met een sterk positieve NAO-index. Mei presenteerde zich vaak al als een echte zomermaand maar in de herfst kon het oude klimaat zich nog wel handhaven.
Rond de eeuwwisseling kwam er aan de andere kant van de Amerika een einde aan het warme Pacifische regime. De NAO daalde en La Nina kwam nu aan zet. Echter de warme fase van de AMO nam het stokje over voor Europa. De zomer bleef warm maar werd buiiger en de herfst maakte een enorme inhaalslag in de temperatuurstijging. April was nu vaak relatief de warmste lentemaand en de winters verliepen meestal gematigd zacht.
Na 2013 is de Stille Oceaan weer in het warme regime gekomen.
Dit alles tegen een achtergrond van toenemende broeikasgassen en afnemende aërosolen (in Amerika en Europa het sterkst in de jaren '80)
Quote selectie